เป้าหมายแรกของการภาวนา
เป้าหมายแรกของการภาวนาก็คือ สามารถรู้สึกตัวได้โดยอัตโนมัติ ต่อไปก็จะรู้อารมณ์ได้โดยอัตโนมัติครับ แต่ตอนแรกก็ยังต้องใช้ความพยายามที่จะรู้ตัวหรือพยายามที่จะรู้อารมณ์ ลองสังเกตนะครับว่า ตอนที่มีความโกรธ คุณเห็นความโกรธเองใช่ไหมครับ การเห็นความโกรธเองนั้นไม่ใช่การพยายามที่จะเห็น แต่หลังจากเห็นเองแล้ว เราก็มักที่จะพยายามดูความโกรธ เมื่อพยายามดูความโกรธที่เกิดขึ้น เราจะดูแบบไม่มีความรู้สึกตัวที่แท้จริง ความโกรธก็เลยไม่ดับ แต่ถ้าหลังจากที่เราเห็นเองแล้วว่ามีความโกรธ แล้วเราไม่พยายามดูต่อ เกิดความรู้สึกตัวขึ้น ความโกรธก็จะดับได้เร็ว
