Dhammada.net

ดูจิตได้ สติ, สมาธิ, ปัญญา

mp3 for download: ดูจิตได้ สติ, สมาธิ, ปัญญา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์: พากเพียรเข้านะ ฝึกไป เพื่อตัวเราเองนั่นแหล่ะนะ   เข้าใจสิ่งที่หลวงพ่อบอก เราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเองอย่างเร็วเลย หลวงพ่อไม่เคยสอนให้เราเชื่องมงายนะ ไม่ใช่มาเชื่อหลวงพ่ออะไรอย่างนี้ ไร้สาระ

หลวงพ่อบอกวิธีปฏิบัติให้ ไปลองทำดู  วิญญูชนจะรู้ด้วยตัวเอง ว่าอะไรถูก อะไรผิด   เราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเองได้ ใช้เวลาไม่มากเท่าไรหรอก

อย่างคนเคยแต่เห็นแก่ตัว ก็ละอายใจที่จะเห็นแก่ตัว ลดความเห็นแก่ตัวลง

เคยทุศีล ไม่มีศีล ก็เริ่มจะมีศีึล ทำผิดศีลก็อาย

ใจไม่เคยมีความสุข มีความสงบ มาปฏิบัติก็เริ่มมีความสุขมีความสงบขึ้นมา มีสมาธิ มีความสุขมีความสงบ

ไม่เคยเดินปัญญา ไม่เคยรู้กายรู้ใจของตัวเองเลย ก็ได้รู้มากขึ้นๆ เห็นความจริงมากขึ้นในกายในใจ

พวกเราสังเกตไหม อย่างพวกเรามาหัดดูจิต  แรกๆ เรารู้สึกมีความสุข รู้สึกไหม?  ฝึกไปๆ ทำไมเห็นแต่ทุกข์

ตรงที่ฝึกไปแล้วมีความสุขขึ้นมานั้น เพราะเรามีสติรู้ทันจิต จิตจะตั้งมั่น จิตได้สมาธิ  มีความสุขขึ้นมา แต่สมาธิของเราเป็นขณิกะ ความสุขของเราจะเป็นแว๊บๆ รู้สึกไหม?  นั่นได้สมาธินะ ที่ดูจิตๆ อยู่

ถัดจากนั้น พอเรารู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว จิตใจอยู่กับเนื้อกับตัว สติระลึกรู้กายบ้าง รู้เวทนาบ้าง รู้จิตบ้าง แล้วแต่เขาจะระลึก เพราะสติเป็นอนัตตา  พอระลึกมากเข้าๆ เห็นมีแต่ทุกข์ กายนี้ก็ทุกข์นะ เวทนาก็เกิดแล้วก็ดับ ความสุขก็ไม่ใช่ของจริง

ความสุขเป็นภาพลวงตา นั่นก็คือ ช่วงที่ทุกข์น้อยๆ ก็รู้สึกสุข  มีแต่ทุกข์ันั่นแหล่ะ  กุศล-อกุศลทั้งหลาย มีแต่เกิดแล้วก็ดับไปๆ เอาเป็นที่พึ่งที่อาศัยไม่ได้เลย  จิตเองก็เกิดดับไปตลอดเลย เอาเป็นที่พึ่งที่อาศัยไม่ได้  วันนี้ทำไว้ดีแล้ว พรุ่งนี้ฟุ้งอีกละ  แต่ละวันๆ จะเห็นแต่ความเปลี่ยนแปลง ไม่เห็นมันจะสุขตรงไหนเลย

ขั้นในการเจริญปัญญา จะเห็นทุกข์นะ   ฉะนั้นบางคนบอกว่า ภาวนากับหลวงพ่อมาช่วงหนึ่ง ทำไมเห็นแต่ทุกข์  ยืน เดิน นั่ง นอน มีแต่ทุกข์นะ   จะพลิกซ้ายพลิกขวาก็ทุกข์  ทำอะไรก็ทุกข์หมดเลย  เพราะว่าจิตเราเดินปัญญา  ถ้าภาวนาแล้วมีแต่สุข สุข สุข เราไปติดสมถะแล้ว

ฉะนั้นเบื้องต้นนี้ หัดดูทีแรก จิตตั้งมั่นขึ้นมาแว๊บ มีความสุข อันนั้นได้สมาธิ

ต่อไปสติระลึกรู้กาย ระลึกรู้ใจ มากเข้าๆ จะเห็นแต่ทุกข์  แต่ยิ่งเห็นทุกข์เท่าไหร่ ยิ่งมีความสุขเท่านั้น  นี่เป็นปฏิภาคกลับกันนะ เป็นเรื่องอัศจรรย์  ยิ่งเห็นขันธ์เป็นทุกข์นะ ใจยิ่งมีความสุข มีความสงบมากขึ้นๆ  ใจห่างโลกออกไปเรื่อยๆ ยิ่งฝึกแล้วยิ่งห่างโลกไปเรื่อยๆ รู้สึกไหม?

แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ หลังฉันเช้า
CD สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๓๓
Track: ๔
File: 521204B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๑๗ ถึง นาทีที่ ๓ วินาทีที่ ๒๖