บันทึก กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[ลุงถนอม]

ปิดทองหลังพระเงียบๆมีความสุขมากกว่า เพราะการไม่เป็นที่รู้จักของใคร ทำให้มีความเป็นส่วนตัวในโลกกว้าง...

[ลุงถนอม]

RT @sophony "มีสติ ฝึกภาวนา เป็นอริยทรัพย์ ติดตัวไปได้หลายหมื่นชาติ ส่วนทรัพย์สมบัติทางโลก ชาติเดียวยังเอาไปไม่ได้" / ครูบาอาจารย์

[ลุงถนอม]

"วิปัสสนูปกิเลสทั้งหมดนะ เป็นเรื่องจิตเคลื่อนออกไปทั้งสิ้นเลย ถ้าเรารู้ทันจิตที่เคลื่อนไป จิตจะหลุดจากวิปัสนูปกิเลสออกมา" #ลพ.ปราโมทย์

[ลุงถนอม]

ชาวพุทธ เมื่อทำทาน ก็คือจาคะ สละเพื่อเปลื้องความหวง-ความเห็นแก่ตนออกไป แม้ผลบุญหรือกุศลที่เกิดขึ้น เราก็ยังสละซ้ำอีก ด้วยการอุทิศส่วนกุศล

[ลุงถนอม]

@sophony  ความชั่วทุกอย่างแม้ไม่มีใครเห็นก็คือชั่ว เพียงแต่จะชั่วเร็วหรือชั่วช้า หากมีคนเห็นก็ชั่วเร็ว แต่ถ้ายังไม่มีคนเห็น ก็ชั่วช้า /ลป.จันทร์ศรี

[ลุงถนอม]

"สัจจะ" สิ่งที่คนยุคนี้ไม้ให้ค่า แท้จริงแล้วมีพลานุภาพมาก แต่ก็ต้องทุ่มเทรักษา แม้บางครั้ง "ด้วยชีวิตก็ตาม"

[ลุงถนอม]

แจกหนังสือธรรมะ เป็นเพียงอามิสทาน หากใจเรายังไม่อาจทรงธรรมอันนั้นไว้ แต่หากจิตทรงธรรมนั้นไว้ แม้เอ่ยธรรมนั้นเพียงคำเดียว ก็เป็นธรรมทาน

[ลุงถนอม]

ไม่ว่าโหราศาสตร์จะแม่นยำแค่ไหน ก็อย่าให้เครดิตมากนัก เพราะจะเป็นการปิดกั้นการพัฒนาตนเอง และเพิกเฉยต่อกฎแห่งกรรม ซึ่งจะทำให้ตนเองอ่อนแอ

[ลุงถนอม]

RT @sophony หากไม่มีสัมมาวาจา มรรคจะครบองค์ ๘ ได้อย่างไร <-- ถูกใจมากครับ

[ลุงถนอม]

ใกล้ถึงวันแห่งความรัก เรามาหยิบยื่นความไม่เป็นภัยให้กับผู้อื่นกันเถิด คือหยิบยื่นอภัยทาน ให้กันและกัน สังคมและโลกจะน่าอยู่กว่านี้ (๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔)

[ลุงถนอม]

อามิสทานเราทำกันเยอะ อภัยทานเราทำกันน้อย เพราะเราเป็นพุทศาสนิกชนทุนนิยม หาใช่พุทธศาสนิกชนธรรมนิยมไม่

[ลุงถนอม]

การทำความดี อย่าทำเพื่อตนเอง พุทธศาสนาสอนให้ทำความดีก็เพื่อการสละ สละความยึดถือว่าเป็นของๆตน สละความยึดถือว่าเป็นตัวเป็นตน

[ลุงถนอม]

ความเป็นตัวเป็นตน มีให้ละลายที่ไหน มีแต่ไม่สร้างความรู้สึกว่าเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาใหม่ ไม่สร้างความยึดถือว่าเป็นของตนขึ้นมาใหม่ เท่านั้น

[ลุงถนอม]

RT @sophony "เธอทั้งหลายพึงทำความขัดเกลาว่า ชนเหล่าอื่นจักผูกโกรธไว้ ในข้อนี้ เราทั้งหลายจักไม่ผูกโกรธไว้" (๑๒/๑๐๔) #ธรรมะ

[ลุงถนอม]

บารมี คือการทำความดีบ่อยๆจนการทำความดีนั้น ฝังรากลึกลงในจิตใจและแผ่ซานซึมจนเต็มหัวใจ มองเห็นได้ที่มุมมอง ทัศนคติ และการดำเนินขีวิต
บารมี ไม่ใช่เรื่องของการมีอำนาจ ยศศักดิ์ หรือชื่อเสียง เพราะเรื่องเหล่านี้ มันขึ้นอยู่กับโลก ว่าโลกเขานิยมหรือนับถืออะไรในช่วงนั้น

ถ้าผู้มีบารมีมาก คือ ผู้ที่มีผู้คนให้การเคารพนับถือมากเสมอไป แล้วใยพระเวสสันดรจึงถูกราษฎรขับไล่ออกจากเมือง? ^_^