ถ้าเห็นว่าจิตนี้เป็นของดีเป็นของวิเศษ เป็นแก้วสารพัดนึก ใครเล่าจะปล่อยวางจิตได้ มีแต่สงวนรักษาเอาไว้เต็มกำลังกันทั้งนั้น
แต่ถ้าเห็นธรรมดาของจิต ว่าจิตนี้ไม่เที่ยง แปรปรวน บังคับเอาไม่ได้ ไม่ใช่ตัวเรา เป็นอนัตตา เป็นทุกข์ มีแต่ปัญหา ใครจะยึดถือจิตไว้ ก็ปล่อยวาง
