พระพุทธเจ้าทรงประทานอนุญาตให้เทวฑัตบวช เพราะนี่คือทางเลือกทางเดียวที่เหลืออยู่ของเทวฑัต ที่จะได้โอกาสเดินตรงทางไปสู่พระนิพพานด้วยเส้นทางแห่งพระปัจเจกโพธิ์
มิใช่ว่ามิทรงรู้ว่าเทวฑัตจะประทุษร้ายพระองค์ มิใช่ว่ามิทรงรู้ว่าเทวฑัตจะทำสังฆเภท และมิใช่ว่ามิทรงรู้ว่าเทวฑัตจะลงอเวจีมหานรก แต่หากมิทรงประทานอนุญาตให้เทวฑัตได้บวช ความเจ็บแค้นในครั้งนี้ ประกอบกับจิตที่ผูกอาฆาตพยาบาทที่มีมาเนิ่นนานกว่า ๔ มหากัปป์ เมื่อเทวฑัตได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ เทวฑัตจะทำการทำลายล้างพระภิกษุ หรือแม้แต่กับพระพุทธองค์ ด้วยอำนาจ (กำลังทหาร) ที่มีอยู่ ซึงจะส่งผลรุนแรงกับเทวฑัตเองยิ่งกว่านี้ และจะปิดโอกาสที่จะได้ถึงพระนิพพานในทุกๆทาง
แต่เมื่อเทวฑัตบวช เทวฑัตจะทำไม่ได้ถึงเพียงนั้น ยังมีหนทางที่เหลืออยู่ ที่เทวฑัตจะได้ถึงพระนิพพาน คือ เมื่อธรณีสูบ เทวฑัตจะสำนึกผิด และกราบขอขมาพระพุทธเจ้า แม้การขอขมานั้น จะไม่สามารถทำให้เทวฑัตพ้นจากอเวจีมหานรกนั้น หากแต่ก็ทำให้หนทางที่จะไปถึงพระนิพพานด้วยปัจเจกโพธิ์นั้นเปิดกว้างออก และเทวฑัตจะเที่ยงต่อการตรัสรู้ด้วยเส้นทางปัจเจกโพธิ์นี้ จึงได้รับคำพยากรณ์จากพระพุทธองค์
ข้อความข้างล่างนี้ เป็นข้อความจากพระไตรปิฎก ขอบันทึกเอาไว้ ณ.ที่นี้ด้วย
นัยว่า “พระตถาคตเจ้าทรงเห็นฐานะนี้ จึงโปรดให้พระเทวทัตบวช. ก็ถ้าพระเทวทัตนั้น จักไม่ได้บวชไซร้,
เป็นคฤหัสถ์ จักได้ทำกรรมหนัก, จักไม่ได้อาจทำปัจจัยแห่งภพต่อไป,
ก็แลครั้นบวชแล้ว จักทำกรรมหนักก็จริง,
(ถึงดังนั้น) ก็จะสามารถทำปัจจัยแห่งภพต่อไปได้”
เพราะฉะนั้น พระศาสดาจึงโปรดให้เธอบวชแล้ว.
http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=11&p=12
