บันทึก ตุลาคม ๒๕๕๕

[ลุงถนอม]

ไม่ว่าจะเป็นความรักที่ยังมีต้องการครอบครองที่เรียกว่าราคะ หรือความรักที่ให้ความเป็นมิตรที่เรียกว่าเมตตา หรือความรักที่ความปราถนาให้ทุกข์โศกโรคภัยที่เรียกว่ากรุณา ขอให้เป็นความรักที่มีสติเถิด จะเกิดประโยชน์กับทุกฝ่ายอย่างแท้จริง

[ลุงถนอม]

ความรักจะมีคุณค่าเสมอ หากเป็นความรักที่ประกอบด้วยสติ ประกอบด้วยปัญญา แต่หากจะรักเพียงเพราะต้องการบูชาความรักแล้ว ความเสียใจอาจมาเยือนได้ง่ายๆ อาจต้องเสียน้ำตานับครั้งไม่ถ้วน

[ลุงถนอม]

เมื่อมีความเศร้ามาถึง การปล่อยใจให้คลุกคลีจมแช่อยู่กับความเศร้า เป็นการกระทำกรรมใหม่ ที่มีผลเป็นทุกข์ในปัจจุบัน สู้ด้วยการเคลื่อนไหวร่างกายแล้วรู้ทันร่างกายที่เคลื่อนไหว แทรกจังหวะใจที่ไหลไปเศร้า จะพ้นไปได้ในที่สุด

[ลุงถนอม]

เมื่อเคยชินที่จะคุยโตโอ้อวด ก็ยากนะที่จะเห็นความจริงของกายของใจ มีแต่จะต้องโกหกอยู่ร่ำไปแม้กับตัวเอง แม้แต่การภาวนาก็มีแต่มายาที่ปั้นแต่งขึ้นมา

อย่าคิดว่าคุยโตโอ้อวดแล้วคนอื่นจะไม่รู้ เพราะหนทางย่อมพิสูจน์ม้ากาลเวลาจะพิสูจน์คน นานไปคนเขาก็รู้ไส้รู้พุงรู้เช่นเห็นชาติไม่เหลือหลอ

ที่สุดแล้วตนเองต่างหากล่ะที่ต้องสูญเสีย สูญเสียเวลาที่จะได้รู้จักกับตนเอง สูญเสียเวลาที่จะได้พัฒนาตนเอง และต้องทนอยู่กับความบีบคั้นเพราะต้องคอยจำคำพูดของตนเองไว้ และต้องคอยแต่งเรื่องใหม่ๆขึ้นมาให้สอดรับกลมกลืน

และเมื่อสถานการณ์บีบคั้นมากเข้า ก็ต้องหนี เพราะไม่อาจทนอยู่กับหมู่คนที่เข้ารู้ไส้รู้พุงรู้เช่นเห็นชาติได้อีกต่อไป

[ลุงถนอม]

สัจจะเป็นเรื่องที่รักษายาก ไม่ใช่เพราะยากที่จะรักษา แต่ยากที่จะฝืนใจ ยากที่จะฝืนกิเลส

แต่หากรู้ทันกิเลสเรื่อยไป รู้ทันความฟุ้งซ่าน รู้ทันความหลงตัวเอง รู้ทันความรู้สึกสุขทุกข์ในใจ วันหนึ่งจะเป็นคนที่รักษาสัจจะไว้ได้ และจะพบกับตนเองอีกด้วยว่า จะพูดจาน้อยลง การพูดจาโอ้อวดตนเองจะไม่มี เพราะจะไม่มีความประมาทต่อสัจจะ ภายในจิตใจจะมีแต่ความตั้งใจ และลงมือทำ

[ลุงถนอม]

กตัญญู คือรู้คุณของท่านผู้มีพระคุณ, กตเวที คือ ตอบแทนคุณของท่านผู้มีพระคุณ, กตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี

กตัญญูกตเวที นี้ จำแนกออกไปเป็น 4 อย่าง คือ
1. บุตรธิดา จะต้องทำตอบแทนพ่อแม่
2. พุทธบริษัท จะต้องกตัญญูกตเวที ต่อ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
3. ประชาราษฎร์ จะต้องกตัญญูกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์
4. ลูกศิษย์ จะต้องกตัญญูกตเวทีต่อครูอาจารย์

[ลุงถนอม]

เป้าหมายของมนุษย์หาใช่อำนาจ ชื่อเสียง ความร่ำรวย หากแต่คือความสุข แต่เขาเหล่าเข้าใจว่าสิ่งเหล่านั้นจะนำมาซึ่งความสุข จึงพากันแสวงหาช่วงชิง

[ลุงถนอม]

เห็นน้ำเปล่าเป็นของจืดชืด แต่จะเห็นคุณค่าเมื่อเหงื่อโทรมกายและกระหาย

เห็นธรรมะเป็นของน่าอึดอัด แต่จะเห็นคุณค่าเมื่อความทุกข์ร้อนมาถึง

[ลุงถนอม]

ประสบการณ์ชีวิตสอนให้รู้ว่า เมื่อทำผิดพลาดก็แก้ไข อย่าพยายามหลอกตัวเอง และปฏิเสธความเห็นของผู้อื่น อีกทั้งยังต้องมีวิจารณญาณเป็นของตนเอง

[ลุงถนอม]

อาหาร ไม่กินก็ไม่ได้ คุณธรรม ไม่มีก็อยู่ไม่ได้

[ลุงถนอม]

น้ำมีธรรมชาติไหลลงต่ำ จิตก็มีธรรมชาติไหลลงต่ำ

น้ำนั้นหากจะขึ้นที่สูงเองต้องระเหยไป จิตก็เหมือนกันจะไหลขึ้นที่สูงต้องมีสติ มีสมาธิ มีปัญญา

[ลุงถนอม]

ไม่มีสิ่งใดทัดทานความมีสัจจะได้ ขอเพียงให้มีสัจจะอย่างมั่นคงแข็งแรง ก็เอาชนะความลวงทั้งปวงได้ เป็นจริงเสมอแม้แต่ในยุคสมัยนี้ก็ตาม

[ลุงถนอม]

รู้ปัญหา ถึงจะรู้ว่าแก้ปัญหาอะไร
รู้เหตุของปัญหา ถึงจะรู้ว่าจะแก้ไขปัญหาอย่างไร

[ลุงถนอม]

คนทั่วไปมักคิดว่า ความสมหวังเป็นความสุข ความไม่มีหวังเป็นความทุกข์ หากแต่ใครมีปัญญา มีดวงตาเห็นธรรมจะรู้ว่า การไม่จมอยู่กับความหวัง หากแต่รู้อยู่กับปัจจุบัน ลงมือทำ ด้วยความตั้งใจจริง มีความเพียร จะนำมาซึ่งความสุขทั้งในปัจจุบันและอนาคต

[ลุงถนอม]

ถึงค่ำคืนวันศุกร์ จะมีสักกี่คนกันนะ ที่จะ "พักใจ" หลังจากจิตใจทำงานหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์ หายใจเข้า รู้... หายใจออก รู้...