Dhammada on Android
available now on
Google Play Store
คำชี้แจง
    Dhammada.net เป็นเว็บไซต์ของกลุ่มลูกศิษย์ที่ภาวนาตามแนวดูจิตได้จัดทำกันเอง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทาง สวนสันติธรรม หรือ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช แต่อย่างใด     จึงขอชี้แจงเพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกันกับข้อเท็จจริง     ขอแสดงความนับถือ     Dhammada.net

หมวดหมู่

เรื่องล่าสุด

Latest Clips

คลังเก็บ

การปฏิบัติต้องรู้ทุกข์

mp 3 (for download) : การปฏิบัติต้องรู้ทุกข์

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : ถ้าเราอยากจะสัมผัสความสุขอันสูงสุดคือพระนิพพาน เราก็ต้องมาดูมาเรียนรู้ทุกข์ ต้องเรียนรู้ทุกข์นะ ไม่ใช่หนีทุกข์ พวกเราคิดว่าถ้าเราหนีทุกข์ได้ เราจะมีความสุข ทุกคนหนีทุกข์มาแต่ไหนแต่ไรนะ หิวข้าว อยากกินโน่น อยากกินนี่ อยากได้โน่น อยากได้นี่นะ หาเงินมาซื้อ หาเงินมาบริโภค คิดว่าจะมีความสุข เดี๋ยวเดียวก็อยากอย่างอื่นอีก ใจเราไม่เต็มไม่อิ่มซะอย่างเดียวนะ ใจมันหิวโหยตลอดเวลาเท่าไร ๆ ก็ไม่พอ งั้นใจนะไม่เคยมีความสงบสุขอย่างแท้จริงเลย

เราค่อย ๆ มาเรียนรู้นะ เรียนรู้ความทุกข์ อะไรเรียกว่าความทุกข์? กายของเรานี้แหล่ะเรียกว่าตัวทุกข์ จิตใจของเรานี้แหล่ะคือตัวทุกข์ เนี่ยเรียนธรรมะนะ ฟังธรรมะนะ ฟังให้มันถึงแก่น ให้มันถึงจิตถึงใจจริง ๆ เราฟังธรรมะฉาบ ๆ ฉวย ๆ สนุกสนานเฮฮา มันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ฟังธรรมะแล้วก็ต้องเอาไปปฏิบัติให้ได้เลยนะ

อะไรเรียกว่าทุกข์ กายนี้แหละคือตัวทุกข์ ใจนี้แหละคือตัวทุกข์นะ คนทั่ว ๆ ไป เขาไม่เห็นหรอก เขาเห็นแต่ว่า เวลาเขามีความอยากขึ้นมานะ ถ้าเขาสนองความอยากได้ เขาก็สบายใจ มีความสุข ประเดี๋ยวเดียว ความอยากก็เกิดอีกแล้ว ความอยากเกิดใหม่ ก็ดิ้นรนสนองความอยากอีก หวังว่าจะมีความสุข มันอยู่แป๊บเดียว เดี๋ยวมันก็ความสุขก็หาย ไปอยากอย่างอื่นอีกแล้ว งั้นความสุขอย่างนั้นไม่มีจริงหรอก

เรามาเรียนรู้ให้เห็นความจริงของโลกนะ เรียนรู้ให้เห็นความจริงของชีวิตเรา เราจะเห็นเลยว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ปรากฏขึ้นในกายในใจของเราเนี่ย นอกจากทุกข์นะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากทุกข์ ไม่มีอะไรตั้งอยู่ นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรดับไป ถ้าเราเห็นได้อย่างนี้จิตจะถึงหมดความยึดถือในกายในใจ กายกับใจเป็นตัวทุกข์นะ ถ้าเมื่อไหร่เราสลัดคืนกายคืนใจให้โลกได้ ก็คือทิ้งตัวทุกข์ไปนะ พ้นจากกายจากใจ จากรูปจากนามนี้ไป จะสัมผัสพระนิพพาน มีความสุขที่มหาศาลขึ้นมา

ส่วนอยู่กับโลก วิ่งหาความสุขเท่าไหร่ ก็หาไม่เจอ หาตั้งแต่เกิดจนตายก็หาไม่เจอนะ ดิ้นไปเรื่อย เต็มไปด้วยความอยาก เต็มไปด้วยความหิวโหย เร่าร้อน อยู่ตลอดเวลา ไม่มีความสุขหรอก

งั้นพวกเราต้องมาค่อย ๆ ฝึกจิตฝึกใจของเรานะ มาเรียนรู้ความจริงของกาย มาเรียนรู้ความจริงของจิตใจตัวเองให้มาก ถ้าหากเราอยากได้มรรคผลนิพพาน เราทิ้งการที่จะมามีสติ รู้กายรู้ใจของตัวเองไม่ได้นะ

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี

แสดงธรรมที่ อยุธยาพาร์ค เมื่อ วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ เดือนเมษายน พ.ศ.๒๕๕๖

File: 560425.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๕ วินาทีที่ ๕๔ ถึง นาทีที่ ๘ วินาทีที่ ๔๑


ตัด/ถอดคลิปส์โดยคุณ ok2077
ตรวจทานโดยคุณ พัลวัน

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

เราไม่ได้ภาวนาเอาดี แต่ให้เห็นความจริง

mp3 for downloadเราไม่ได้ภาวนาเอาดี

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์: โดยธรรมชาติ ภาวนาเนี่ย มันจะไม่ดีตลอด มันเจริญได้มันก็เสื่อมได้ อย่างช่วงนี้เคยภาวนาดี ผ่านไปอีกช่วงนึงไม่ดี ทั้งๆ ที่ทำถูกนะ เพราะอะไร เพราะว่าดีนั้นเป็นของไม่เที่ยง หลวงพ่อถึงสอนเรื่อยๆ ว่าเราไม่ได้ภาวนาเอาดี แต่เราภาวนาให้เห็นความจริงว่า ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเป็นของไม่เที่ยง

เราภาวนานะ จิตใจสว่างไสว รู้ตื่นเบิกบาน ผ่านไปช่วงหนึ่ง หมองๆ มัวๆ ไม่ค่อยรู้ตัว เป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องตกใจ กลับไปเมืองจีนแล้วตกใจว่าภาวนาสู้ตอนอยู่เมืองไทยไม่ได้ พอมันเสื่อมลง มันหมองมัวลง อย่าไปตกใจ ให้เราภาวนาไปตามปกติ ไม่ต้องคิดว่าจะเอาดี เพราะเราไม่ได้ภาวนาเอาดี ให้เราดูไปว่าเนี่ย แต่เดิมมันสว่างไสวสบาย ตอนนี้มืดมัวไปละ จิตที่สว่างก็ไม่เที่ยง เราดูไปอย่างสบายใจ ไม่นานมันก็สว่างขึ้นมาอีก

ก็เห็นจิตที่มัวๆไป จิตที่เสื่อมไปว่าก็ไม่เที่ยงเหมือนกัน เพราะฉะนั้น ภาวนาเพื่อให้เห็นว่าทุกอย่างมันไม่คงที่ ไม่ใช่ภาวนาเอาดี เพราะดีไม่คงที่

ถ้าคนไหนคิดจะภาวนาเอาดีนะ ต้องช้ำใจตาย เพราะว่ามันของไม่เที่ยง มันดีได้มันก็เสื่อมได้ ตรงนี้เป็นหลักสำคัญนะ ไม่งั้นเดี๋ยวกลับเมืองจีนแล้วตกใจ ตั้งหลักให้ดี ไม่ได้ฝึกเอาดี ไม่ได้ฝึกเอาสุข ไม่ได้ฝึกเอาความสงบ แต่ฝึกเพื่อเอาความจริงว่าทุกอย่างไม่คงที่ ทุกอย่างบังคับไม่ได้ ต้องการเห็นแค่นี้

แล้วต่อไปเวลามีสิ่งต่างๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเนี่ย จิตมันฉลาดแล้วว่าทุกอย่างมันไม่คงที่ เพราะฉะนั้น ถ้าความสุขเข้ามานะ เราก็ไม่เพลิดเพลินไป เรารู้ว่าไม่คงที่ ความทุกข์เกิดขึ้นในชีวิต เราก็ไม่หลงกลุ้มใจ เรารู้ว่าไม่คงที่

กระทั่งคนไทยเองนะ ภาวนาไม่เป็นหรอก ภาวนาแล้วเอาดี เอาสุข เอาสงบ นั่งสมาธิเอาสุข เอาสงบ อยากดี เสร็จแล้วมันก็เสื่อม เสื่อมแล้วก็กลุ้มใจ อย่างบางคนภาวนามากมายนะ นั่งขยับทำจังหวะอย่างนี้ จะไม่ยอมให้ใจมันคิด นี่ทำผิดนะ ทำจังหวะแล้วจะไม่ให้ใจคิดเนี่ย ผิด เพราะจิตมีหน้าที่คิด จะไปสั่งมันไม่ให้คิดไม่ได้

หลวงพ่อเทียนขยับเพื่อจะรู้ทันจิตใจที่ไหลไปคิด หลังๆ เริ่มฝึกกันนะ จะไม่ให้มันคิด เพ่งเอาไว้ อยากสุข อยากสงบ อยากดี สุดท้ายก็เสื่อมใช้ไม่ได้ งั้นถ้าเราเข้าใจหลักของการปฏิบัติแล้วกลับเมืองจีนนะ เจริญเราก็รู้ เสื่อมเราก็รู้ ถึงวันหนึ่งเราเห็นว่าเจริญก็ไม่คงที่ เสื่อมก็ไม่คงที่ บังคับไม่ได้เท่าๆกัน เราก็จะเห็นว่าความสุขกับความทุกข์เท่าเทียมกัน ความสุขอยู่ชั่วคราวแล้วก็หาย ความทุกข์อยู่ชั่วคราวแล้วหาย เป็นของที่เท่าเทียมกันทั้งหมดเลย

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อวันเสาร์ที่ ๑๙ เดือนกรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๗ ก่อนฉันเช้า
CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๕๕
File: 570719A
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๗ ถึง นาทีที่ ๔ วินาทีที่ ๗

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

Video Clips : เป้าหมายสูงสุดของการภาวนา คือการพ้นทุกข์

Link : youtu.be/no3YNmNPko0

หลวงพ่อปราโมทย์ : เจริญพร ทุกๆท่าน การศึกษาการปฏิบัติธรรมนี้น่ะ เราทำไปเพื่อความพ้นทุกข์นะ เป้าหมายสูงสุดของการปฏิบัติคือการพ้นทุกข์ เกิดมาทั้งที เรื่องอะไรที่จะต้องมีชีวิตที่จมอยู่กับความทุกข์ตลอดกาล คนซึ่งไม่มีธรรมะ ไม่เคยได้ยินได้ฟังธรรมของพระพุทธเจ้า เขาไม่มีทางออก เขาก็จำเป็นต้องอยู่กับทุกข์ต่อไป อย่างมากก็แก้ทุกข์เป็นคราวๆ เช่น หิวข้าวไปกินข้าว ไม่สบายไปหาหมอ

แต่การจะออกจากทุกข์อย่างแท้จริงเนี่ย ต้องอาศัยธรรมะของพระพุทธเจ้า ถ้าเมื่อไหร่เราเข้าใจธรรมะของพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง เราจะพ้นจากความทุกข์ได้อย่างเด็ดขาด พ้นในชีวิตนี้แหละ ไม่ใช่ว่าทำบุญทำทานทำดีไปเรื่อยๆแล้วอนาคตค่อยพ้นทุกข์ อย่างนั้นมันอ่อนด้อยเกินไป ธรรมะของพระพุทธเจ้านะ เป็นของวิเศษเป็นของอัศจรรย์ แก้ทุกข์ได้ในปัจจุบัน ต้องเดี๋ยวนี้เลย ต้องในชีวิตนี้แหละ ไม่ใช่ว่าต้องรอ คาดหวัง ว่าชาติต่อๆไปจะดีกว่านี้ ต้องดีตั้งแต่ตอนนี้เลย เพราะเราหวังไม่ได้ ใครจะไปรู้ ว่าชาติหน้ามีมั้ย ได้ยินได้ฟังพระพุทธเจ้าว่ามี แต่ว่าใจเราอาจจะไม่ยอมรับเต็มที่ เพราะไม่เคยเห็น เพราะฉะนั้นการแก้ทุกข์ไปแก้เอาในชาติหน้า ประโยชน์มันน้อย ความน่าเชื่อถือมันน้อย

ธรรมะของพระพุทธเจ้าอัศจรรย์นะ ถึงขนาดที่ว่า ถ้าเราได้ศึกษาได้ปฏิบัติธรรมให้สมควรแก่ธรรมแล้วนะ มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันนี้แหละ ไม่ทุกข์แล้ว หรือทุกข์ก็ทุกข์น้อยลงๆไปเรื่อยๆ คนที่มาเรียนกับหลวงพ่อสักพักหนึ่งแล้ว คนไหนรู้สึกมั้ยว่าความทุกข์สั้นลง ความทุกข์น้อยลง ลองยกมือหน่อยสิมีมั้ย เอ้า.. คนที่ยังไม่เคยเรียนก็ดูซะ

เพราะฉะนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกที่จะสามารถถอดถอนความทุกข์ออกจากใจเราให้ได้ อาจจะถอดถอนได้ไม่เด็ดขาดร้อยเปอร์เซนต์แบบพระอรหันต์นะ แต่ในฐานะของคนดี-กัลยาณชน กัลยาณปุถุชน ความทุกข์ก็ลดลงเป็นลำดับๆให้เราเห็นได้ ทำให้เราเกิดความเชื่อมั่นได้ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้านี้ดีจริงๆ พาให้คนซึ่งเหลวไหลไร้สาระอย่างพวกเรานี้ พัฒนาขึ้นมาได้

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี

แสดงธรรมที่‏ โรงแรมโนโวเทล สนามบินสุวรรณภูมิ
๙๙๙ หมู่ ๑ ตำบลหนองปรือ
อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
สนามบินสุวรรณภูมิ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร

เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๒ เดือนมกราคม พ.ศ.๒๕๕๗
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๐ ถึงนาทีที่ ๒ วินาทีที่ ๔๕
full video : youtu.be/RqtJc2ZNRkg
full audio : 570112

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

มีวิบากที่ดีมาถึง เราจะพบกับความสุข มีวิบากที่ไม่ดีมาถึง เราจะพบกับความทุกข์

mp3 for download : มีวิบากที่ดีมาถึง เราจะพบกับความสุข มีวิบากที่ไม่ดีมาถึง เราจะพบกับความทุกข์

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : ถ้าเรารู้หลักของการปฏิบัติ การปฏิบัติจะไม่ยากอะไรเลย เป็นเรื่องธรรมชาติเรื่องธรรมดานี่เอง เป็นเรื่องการที่เราจะมาเรียนรู้ตัวเอง มนุษย์และสัตว์ทั้งหลายนะ ทั้งเทวดาและพรหมทั้งหลายนะ มีปกติส่งจิตออกนอก ส่งจิตออกนอกก็คือ มัวสนใจในรูปไม่สนใจตา สนใจในเสียงไม่สนใจหู สนใจในกลิ่นไม่สนใจในจมูก สนใจในรสไม่สนใจลิ้น สนใจในสิ่งที่มากระทบร่างกายแต่ไม่สนใจร่างกาย สนใจในธรรมารมณ์คือเรื่องราวที่ใจไปรู้เข้าแต่ไม่สนใจจิตของตนเอง เพราะฉะนั้นธรรมชาติของจิตออกนอกตลอด

ก็ธรรมชาติของจิตออกนอกตลอด จิตจึงเที่ยวแสวงหาอารมณ์ไปเรื่อยๆ มันจะเที่ยวหาอารมณ์ที่เพลิดเพลินพอใจ หวังว่าถ้าได้อารมณ์ที่เพลิดเพลินพอใจมาเสพแล้วก็จะมีความสุข แต่อารมณ์ทั้งหลายเหล่านั้นล้วนแต่เต็มไปด้วยความไม่เที่ยง บางครั้งบางทีเราก็เจออารมณ์ที่ดี บางทีเราก็เจออารมณ์เลว เอาแน่ไม่ได้ มันแล้วแต่วิบาก เรามีวิบากที่ไม่ดี เราจะเจออารมณ์ที่ไม่ดี มีวิบากที่ดีจะเจออารมณ์ดี ทีนี้ที่ผ่านมาในสังสารวัฏฏ์ เราทำทั้งความดีและความชั่ว เพราะฉะนั้นเราก็จะกระทบกับอารมณ์ที่ดีบ้างที่เลวบ้าง สลับกันไปเรื่อยๆ บางคนอกุศลให้ผลมากในบางช่วงนะ เจอแต่เรื่องร้ายๆในชีวิต บางคนกุศลให้ผลนะ ก็เจอแต่เรื่องดีๆในชีวิต สบาย บางคนในชาตินี้สบ๊ายสบาย


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
แผนที่ : 1 2 3
แสดงธรรมที่ วัดสวนสันติธรรม
เมื่อวันเสาร์ที่ ๗ เดือนกันยายน พ.ศ.๒๕๕๖ ก่อนฉันเช้า
FILE : 560907A
CD : สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๕๑
ระหว่างนาที่ที่ ๐ วินาทีที่ ๒ ถึง นาทีที่ ๑ วินาทีที่ ๕๐

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

มีสุขมีทุกข์ ให้รู้ทันความยินดียินร้ายที่เกิดขึ้นตามมา

mp3 for download : มีสุขมีทุกข์ ให้รู้ทันความยินดียินร้ายที่เกิดขึ้นตามมา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ :ถ้าเรารู้หลักของการภาวนา ภูมิที่ดีที่สุดก็คือภูมิของคนธรรมดาที่สุดนี่แหละ ร่างกายมันเป็นอย่างไร รู้สึกมันลงไปเลย ไม่ต้องไปดัดแปลงร่างกาย จิตใจเป็นอย่างไร รู้สึกมันเข้าไปเลย ไม่ต้องไปดัดแปลงจิตใจ จิตใจฟุ้งซ่านรู้ว่าฟุ้งซ่าน จิตใจสงบรู้ว่าสงบ มันฟุ้งซ่านมันก็ฟุ้งชั่วคราว พอสติไปรู้ทันมันก็ไม่ฟุ้งซ่าน สงบมันก็สงบชั่วคราวนะ มีสติรู้ความสงบไปได้ช่วงหนึ่ง ความสงบก็เสื่อมได้อีก เป็นของแปรปรวนอีก มีความสุขก็ชั่วคราว มีความทุกข์ก็ชั่วคราว มีความสุขได้มั้ย ได้ กุศลให้ผลมาเราก็มีความสุข เราเจอสิ่งที่ดีก็มีความสุข อกุศลให้ผลมาเราเจอสิ่งที่ร้ายเราก็มีความทุกข์ขึ้นมา

มีความสุขขึ้นมา จิตมีความยินดีพอใจก็ให้รู้ทัน มีความทุกข์ขึ้นมา จิตไม่พอใจก็ให้รู้ทัน


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
แผนที่ : 1 2 3
แสดงธรรมที่ วัดสวนสันติธรรม
เมื่อวันศุกร์ที่ ๘ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๖
File: 560511A
CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๕๐
ระหว่างนาทีที่ ๑๒ วินาทีที่ ๑๘ ถึงนาทีที่ ๑๓ วินาทีที่ ๒๐

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ความพลัดพรากเป็นเรื่องทางใจ ทุกข์ขึ้นมาเพราะมีความอยาก

mp3 for download : ความพลัดพรากเป็นเรื่องทางใจ ทุกข์ขึ้นมาเพราะมีความอยาก

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ขอขอบคุณภาพจาก บ้านจิตสบาย
retouched by Dhammada.net

หลวงพ่อปราโมทย์ :ยกตัวอย่างเราเห็นร่างกายนี้ต้องแก่ต้องเจ็บต้องตาย นี่เป็นเรื่องธรรมดา เราก็ไม่ได้ไปอยากว่ามันจะต้องเป็นหนุ่มเป็นสาวตลอด อยากให้มันแข็งแรงตลอด อยากให้มันเป็นอมตะไม่รู้จักตาย อะไรอย่างนี้ ถ้าเรารู้ความจริงแล้ว ว่ามันต้องแก่ต้องเจ็บต้องตาย บางครั้งใจเราก็ต้องพลัดพรากจากสิ่งที่รักนะ ร่างกายอาจจะไม่พลัดพราก

ยกตัวอย่างบางคนทำงานที่เดียวกันเจอกันทุกวันเลย เคยรักกัน แต่วันหนึ่งไม่รักกันแล้ว เขาไปรักคนอื่น ตัวยังไม่ได้พลัดพรากกันนะ แต่ใจพลัดพราก บางคนสามีภรรยาทำงานกันคนละที่ ลูกศิษย์ของหลวงพ่อก็มี บางคน สามีอยู่กรุงเทพฯภรรยาอยู่กระบี่อะไรอย่างนี้ เขาไม่รู้สึกว่าเขาพลัดพรากกัน ทั้งๆที่ร่างกายเขาแยกกันอยู่นะ เขาไม่รู้สึกพลัดพรากเพราะว่าใจของเขายังรู้สึกว่าอยู่ด้วยกัน

เพราะฉะนั้นการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก การประสบกับสิ่งที่ไม่รักอะไรอย่างนี้ อันนี้เป็นเรื่องทางใจ ทั้งๆที่ร่างกายอยู่ด้วยกันนะ ก็ยังรู้สึกสูญเสียคนรักไปก็ได้นะ เพราะฉะนั้นมันเป็นเรื่องทางใจ ความแก่ความเจ็บความตายเนี่ย เป็นความทุกข์ทางร่างกาย ความพลัดพรากจากสิ่งที่รัก การประสบสิ่งที่ไม่รัก ความไม่สมปราถนา นำความทุกข์ต่างๆมาให้ อันนี้เป็นเรื่องทางจิตใจ

ความอยากทั้งหลายที่จะให้ร่างกายไม่แก่ไม่เจ็บไม่ตาย เกิดจากการที่ไม่รู้ความจริง ยอมรับความจริงไม่ได้ ว่าร่างกายต้องแก่ต้องเจ็บต้องตาย การที่มีทุกข์ขึ้นมา เพราะพลัดพรากจากคนที่รัก เพราะเจอกับสิ่งที่ไม่รัก หรือเพราะว่าผิดหวัง ไม่สมปราถนา ก็มีความอยากเป็นพื้นฐานเหมือนกัน ถ้าชอบเขาก็อยากให้เขาอยู่ด้วยนานๆ พอเขาไม่เที่ยงขึ้นมานะ ก็พลัดพรากจากสิ่งที่รัก ทนไม่ได้ หรือเราอยากจะเจอแต่คนที่ชอบใจ ขอว่าไม่เจอคนที่ไม่ดีอะไรอย่างนี้ มีกรรมร่วมกันมาก็มาเจอกัน ห้ามมันไม่ได้ มันมา เราไปอยากให้มันไม่มา แต่มันมา นะ


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
แผนที่ : 1 2 3
แสดงธรรมที่ วัดสวนสันติธรรม
วันศุกร์ที่ ๑๑ เดือนมกราคม พ.ศ.๒๕๕๖ ก่อนฉันเช้า
File: 551208B
CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๘
ระหว่างนาทีที่ ๓ วินาทีที่ ๔๘ ถึงนาทีที่ ๖ วินาทีที่ ๑๒

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ความทุกข์แปรไปตามกำลังของความยึดถือ

mp3 for download : ความทุกข์แปรไปตามกำลังของความยึดถือ

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ขอขอบคุณภาพจาก บ้านจิตสบาย
retouched by Dhammada.net

หลวงพ่อปราโมทย์ :จริงๆแล้วการปฏิบัติธรรมนะ เอา Basic เลย มันไม่มีอะไรหรอก มันคือการเรียนรู้ความเป็นจริงของตัวเราเอง สิ่งที่เรียกว่าตัวเราก็คือกายกับใจของเรานี่แหละ ถ้าเราเรียนรู้ความจริงได้นะ เราจะหมด ถ้าไม่หมดนะก็ลด ความยึดถือกายยึดถือใจลงได้ ถ้าเรายึดถือมากก็ทุกข์มาก ยึดถือน้อยก็ทุกข์น้อย ไม่ยึดถือก็ไม่ทุกข์ ใจของเรามันทุกข์ขึ้นมาได้เนี่ย ก็เพราะว่ามันเข้าไปยึดถือสิ่งต่างๆ ส่วนร่างกายที่เป็นทุกข์น่ะ เป็นไปตามธรรมชาติของมัน มีร่างกายแล้วถึงอย่างไรก็ทุกข์

ร่างกายของพระอรหันต์ก็ทุกข์เหมือนที่พวกเราทุกข์นั้นแหละ แต่จิตใจเนี่ย ท่านรู้ความจริงมากก็ไม่ยึดถือ ท่านก็ไม่ทุกข์ พระอนาคามีท่านยังยึดถือจิตอยู่ แต่ว่าไม่ยึดถือกาย ร่างกายเจ็บป่วยแปรปรวนอะไรก็ไม่เดือดร้อน แต่ถ้าจิตไม่มีสมาธิอะไรอย่างนี้ ยังเดือดร้อน ยังพยายามรักษาจิตอยู่ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี ก็ยังคงยึดถือขันธ์ ๕ เหมือนที่พวกเรายึดนี่แหละ แต่ท่านยึดน้อยกว่า ของเรายึดมาก ถ้าเราเห็นว่าขันธ์ ๕ ของเรา ร่างกายจิตใจของเรา เป็นของดีของวิเศษ หวงแหนมาก รักมาก อยากให้มันอยู่อย่างนี้แหละ อมตะนิรันดร อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเราคงที่อยู่ในสิ่งที่ดี ถ้ามีของไม่ดีมาก็อยากให้มันพ้นไปเร็วๆ

ความอยากนั้นเป็นต้นตอให้เกิดความยึดถือ เนี่ยเราจะเรียนนะ จนกระทั่งวันหนึ่งมันไม่ยึด ไม่ยึดไม่ทุกข์ ตัวที่ทำให้เข้าไปยึดถือสิ่งต่างๆนั้นน่ะคือ ความยึดถือ มีชื่อเรียกว่า “อุปาทาน”


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
แผนที่ : 1 2 3
แสดงธรรมที่ วัดสวนสันติธรรม
วันศุกร์ที่ ๑๑ เดือนมกราคม พ.ศ.๒๕๕๖ ก่อนฉันเช้า
File: 551208B
CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๘
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๒ ถึงนาทีที่ ๒ วินาทีที่ ๙

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

การปฏิบัติมี ๒ ขั้น คือ รู้ด้วยสติ กับ รู้ด้วยสติปัญญา

mp 3 (for download) : การปฏิบัติมี ๒ ขั้น คือ รู้ด้วยสติ กับ รู้ด้วยสติปัญญา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : การปฏิบัตินั้นมันจะมี ๒ ขั้นนะ เมื่อเรารู้ตัวได้แล้วนะ มันมีขั้นแรก มันรู้ด้วยสติ ขั้นที่สอง รู้ด้วยสติปัญญา

ตัวปัญญาเนี่ยคือตัวความเข้าใจ สติเป็นตัวรู้ทันว่ามีอะไรเกิดขึ้นในกายในใจ ปัญญาเป็นตัวเข้าใจ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมานั้น ล้วนแต่เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา งั้นตรงที่วิปัสสนาปัญญาเกิดขึ้นเนี่ย ต้องเห็นว่าเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตานะ เห็นกายเห็นใจนี้

งั้นอย่างสมมติว่า ความสุขเกิดขึ้นในใจ เรารู้ว่ามีความสุขเกิดขึ้น ถ้ารู้อยู่แค่นี้แล้วก็ลืมไปนะ ไปดูอันอื่น อย่างนี้เรียกว่ามีสติเฉยๆ ตรงที่รู้ทันว่ามีความโกรธเกิดขึ้น หรือมีความสุขเกิดขึ้น แต่ถ้าจะทำวิปัสสนานะ พออย่างความสุขเกิดขึ้น เราก็รู้ รู้แล้วอย่าหลงลืมไปที่อื่นซะ รู้ก็รู้สบายๆ จิตใจเรารู้เนื้อรู้ตัวอยู่ ความสุขเกิดขึ้นเราจะเห็น ว่าความสุขกับจิตใจเป็นคนละอันกัน พอเห็นความสุขกับจิตใจเป็นคนละอันกัน เราจะเห็นเลย ความสุขค่อยๆ fade ไป ค่อยๆสลายตัวไป กลายเป็นอุเบกขา ความสุขหายไปแล้ว เออนี่ ความสุขเกิดขึ้นมา ตั้งอยู่ชั่วคราว แล้วหายไปนะ ความสุขไม่เที่ยง นี่แหล่ะเรียกว่าปัญญา

แต่ไม่ใช่คิดเอานะ ถ้าดูซ้ำๆไปเรื่อย แล้วถึงวันนึงจิตมันจะปิ๊งขึ้นมาเอง ว่าโอ้ ทุกอย่างนี้มันไม่เที่ยง ความโกรธนี้มันไม่เที่ยง ความโลภมันไม่เที่ยง ความฟุ้งซ่านไม่เที่ยง ความหดหู่ไม่เที่ยง ความสุขไม่เที่ยง ความทุกข์ไม่เที่ยง

หรือดูไปเรื่อยไปเห็นเลย ว่าความสุขความทุกข์เราก็สั่งไม่ได้ สั่งให้จิตสุขก็สั่งไม่ได้นะ ห้ามจิตทุกข์ก็ห้ามไม่ได้ อย่างนี้เรียกว่าเดินปัญญา คือเห็นความจริงเห็นว่าเป็นอนัตตา สั่งไม่ได้ บังคับไม่ได้

เนี่ยในขั้นเดินปัญญานี้ ต้องเห็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ของกายของใจ ของรูปของนาม ถ้าลำพังเห็นรูปเห็นนามอยู่เฉยๆ เช่น เห็นความโกรธเกิดขึ้น แล้วก็ไม่ได้ดูหรอก ว่ามันเกิดได้ดับได้ มันมีเหตุมันเกิด หมดเหตุมันดับ บังคับไม่ได้ ไม่ได้เห็นอย่างนี้นะ

เห็นแค่ว่าความโกรธเกิดขึ้น แล้วก็เลิกเลย ไม่สนใจมัน อย่างใครเคยมั้ย เวลาโกรธใครซักคนนะ เห็นความโกรธเกิดแว้บนึง แล้วก็เลิกดูนะ ไปดูคนที่ทำให้โกรธต่อแล้ว เห็นมั้ย อย่างนี้ไม่เป็นวิปัสสนานะ มีสติในขณะที่เห็นความโกรธเกิด แล้วก็ขาดสติต่อเลย อย่างนี้ใช้ไม่ได้

ถ้ามีสติแล้วมีใจเป็นคนดู มันจะเห็น ว่าความโกรธมันอยู่ต่างหาก จิตเป็นคนดูอยู่ต่างหาก นี่ แยกกัน แล้วก็ความโกรธเนี่ย มีเหตุก็เกิด หมดเหตุก็ดับ บังคับไม่ได้ หรือเห็นว่าความโกรธเกิดได้ ก็ดับได้ เป็นไปเอง ไม่ต้องไปดับมัน มันดับของมันเอง อย่างนี้ถึงจะเรียกว่าวิปัสสนานะ คือเข้าใจความเป็นไตรลักษณ์ ของรูปธรรมนามธรรม

งั้นสติเป็นตัวรู้ทัน ว่ามีอะไรเกิดขึ้นในกายในใจ ปัญญาเป็นตัวเข้าใจ สติเป็นตัวรู้ทัน ว่ามีอะไรเกิดขึ้น ปัญญาเป็นตัวเข้าใจ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นน่ะ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี

แสดงธรรมที่วัดสวนสันติธรรม
เมื่อ วันเสาร์ที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๕ ก่อนฉันเช้า

CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๗
Track: ๑๑
File: 550929
ระหว่างนาทีที่ ๒๒ วินาทีที่ ๑ ถึง นาทีที่ ๒๕ วินาทีที่ ๙

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ยอมรับความจริงไม่ได้จึงทุกข์

mp 3 (for download) : ยอมรับความจริงไม่ได้จึงทุกข์

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : หรืออย่างบางคนพ่อแม่ตาย พ่อแม่ตายกับลูกตาย ถ้าคนไหนเคยลูกตายมาแล้ว จะรู้ว่าลูกตายทุกข์มากกว่าพ่อแม่ตาย ทำไมพ่อแม่ตายไม่ทุกข์มาก เราคิดว่าคนแก่สมควรตาย อยู่มานานแล้ว เด็กๆนะไม่ควรจะตาย เราไม่เคยคิด ไม่เคยคาดหวังนะ ว่าเด็กจะตายก่อนเราได้ บางคนพอลูกตายทุกข์ที่สุดเลย เพราะมันยอมรับความจริง ที่กำลังปรากฎต่อหน้าต่อตาไม่ได้ หรือแต่งงานแล้วนะ วันนึงสามีนอกใจ หรือภรรยานอกใจ เรายอมรับความจริงไม่ได้ ว่าคนมันเปลี่ยนได้ เรายอมรับความจริงไม่ได้นะ เราก็ทุกข์มากมายขึ้ันมา หรือเราแก่ ส่องกระจกเห็นตีนกาขึ้นมา ๑ อัน กลุ้มใจมากเลย ยอมรับไม่ได้ พอตีนกาเกิดเยอะๆก็ชินไปเองนะ ยอมรับได้ก็ทุกข์น้อยลง เพราะนั้นอัตราความทุกข์กับตีนกาเนี่ย จะตรงข้ามกันนะ ถ้าอันแรกขึ้นมาเนี่ยทุกข์เยอะ พอมีมากๆแล้วทุกข์น้อยลง ยอมรับได้มากขึ้น

งั้นการที่เรายอมรับ สิ่งที่ปรากฎขึ้นต่อหน้าต่อตาไม่ได้นี่แหล่ะ หรือยอมรับความจริงไม่ได้ ว่าสิ่งที่ปรากฎต่อหน้าต่อตานี่ อยู่ชั่วคราว ซักวันนึงมันต้องหายไป ความทุกข์ก็เกิดขึ้นในใจเรา พอสิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น เรายอมรับไม่ได้ เราก็ทุกข์ สิ่งที่ไม่ดีมันไม่หายไปซะที เรายอมรับไม่ได้ มันก็ทุกข์ สิ่งที่ดีๆมันไม่เกิดขึ้น เราก็ทุกข์นะ สิ่งที่ดีๆเกิดขึ้นแล้วมันหายไป เราก็ทุกข์อีก

ทำยังไงเราจะยอมรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ปรากฎขึ้นต่อหน้าต่อตาได้ เราต้องมาสอนจิตสอนใจของเราให้ฉลาด พาจิตใจของเรามาเรียนรู้ความจริงของชีวิต สิ่งที่เรียกว่าชีวิตก็คือกายกับใจของเราเอง มาเรียนรู้ความจริงในกาย มาเรียนรู้ความจริงในจิตใจของเรา เรียนรู้เพื่อให้เห็น ว่าทุกอย่างที่ปรากฎในกาย ทุกอย่างที่ปรากฎขึ้นมาในจิตใจ เป็นของชั่วคราว พยายามเรียนรู้มาให้เห็นตรงนี้ ถึงวันนึงจิตมันถึงจะยอมรับความจริงได้ ว่าปรากฎการณ์ทั้งหลายนะ จะดีหรือจะเลวก็ตาม ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเนี่ย เป็นของชั่วครั้งชั่วคราว ความทุกข์มาก็เป็นของชั่วคราว ความสุขมาก็เป็นของชั่วคราว ใจยอมรับได้ ความสุขจะไปใจยอมรับได้ เพราะว่ามันรู้ว่า ความสุขเป็นของชั่วคราว ความทุกข์จะมานะ ก็ยอมรับได้ เพราะรู้ว่าความทุกข์มันก็ชั่วคราว

เนี่ยเราจะมาเรียนเพื่อให้เห็นความจริงของชีวิตเรานะ ทุกอย่างที่ปรากฎขึ้นในร่างกายเราเนี่ย เป็นของชั่วคราว ทุกอย่างที่ปรากฎขึ้นในจิตใจของเราเนี่ย เป็นของชั่วคราว เราเอาความจริงนี่แหล่ะ มาตีแผ่ให้จิตใจมันได้เรียนรู้ ซ้ำแล้วซ้ำอีก วันแล้ววันเล่า เรียนลงไปเรื่อยๆในกายในใจของเร


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี

แสดงธรรมที่ราชวิทยาลัยจักษุแพทย์แห่งประเทศไทย
เมื่อ วันพุธที่ ๒๘ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๕

CD: แสดงธรรมที่ราชวิทยาลัยจักษุแพทย์แห่งประเทศไทย
File: 551128
ระหว่างนาทีที่ ๖ วินาทีที่ ๐๕ ถึง นาทีที่ ๙ วินาทีที่ ๐๐

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

จิตเราวิ่งหาความสุขตลอดเวลา

mp 3 (for download) : จิตเราวิ่งหาความสุขตลอดเวลา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : ในความเป็นจริง จิตวิ่งพล่านไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เพื่อหาความสุข เพราะความสุขนั้นเป็นของอาภัพ หายากที่สุดเลย มีแป๊บๆแล้วก็หลุดมือหายไปตลอดเวลา ไปดูหนังนึกว่ามีความสุข มีความสุขแป๊บเดียวนะ ใจก็เบื่อแล้ว ใจก็ไม่สนุกแล้ว ดุจบแล้วก็เบื่อแล้ว ไม่อยากดู ใจไม่มีความสุขอีกแล้ว ก็ต้องไปฟังเพลง ไปร้องคาราโอเกะ อะไรอย่างนี้นะ อยากมีความสุข ร้องไปร้องมา เสียงแหบเสียงแห้ง ต้องหาอะไรกินสักหน่อย ชักหิวแล้ว ถ้าได้กินแล้วจะมีความสุข กินอิ่ม ได้เที่ยวได้เล่นสะใจแล้ว เหนื่อยแล้ว อยากนอน ถ้าได้นอนแล้วจะมีความสุข

เนี่ยเรา เราวิ่งหาความสุขทั้งวันทั้งคืนนะ ในชีวิตเรา เราวิ่งหาความสุขตลอดเลย ตอนเรียนหนังสือนึกออกมั้ย ถ้าเรียนจบแล้วจะมีความสุข เรียนนี่ลำบากนะ แต่พอเรียนหนังสือจบแล้วมาทำงาน รู้สึกมั้ย ทุกข์กว่าเก่าอีก คิดว่าวันไหนรวยๆนะ จะรีไทร์ รีไทร์ไปนั่งริมสระน้ำ ตกปลาเล่นให้สบาย มีความสุข เนี่ย ใจมันคอยหาความสุขนะ

มีเรื่องตลก มี advisor คนหนึ่ง genius มากเลย เป็นคนที่ฉลาดมาก เก่งทางเศรษฐศาสตร์ เก่งเรื่องการลงทุน ใครๆก็ชอบมาจ้างไปเป็นที่ปรึกษา จะลงทุนทำธุรกิจอะไร ต้องจ้างอีตาคนนี้ไป ตาคนนี้ทำงานซะรวยมากเลย จนแก่ แก่แล้วรู้สึกเหนื่อยแล้ว อยากพักผ่อนบ้าง ก็ไปอยู่รีสอร์ทริมทะเล อยู่รีสอร์ทริมทะเล ก็เห็นชาวประมงคนหนึ่ง มันออกหาปลานะ สองสามชั่วโมงมันกลับมาแล้ว ได้ปลามาสองสามตัว เอาไปขาย พอกินวันหนึ่งแล้ว

แกเกิดความสงสารมัน(ชาวประมง) มันโง่นะ ไม่รู้จักทำมาหากิน เอาละ เราจะสอนมันโดยที่ไม่เอาค่าตอบแทน นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่จะทำทาน ก็บอก ยู ยูก็ออกเรือให้นานกว่านี้ ยูจะได้ปลาเพิ่มขึ้น ชาวประมงก็ถาม อ้าวได้ปลาเยอะๆแล้วจะเอาไปทำอะไร มันพอกินแล้ว ได้ปลา ออกไปแป๊บเดียวก็พอกิน

อุ้ย ยูนี่โง่ ถ้ายูได้ปลามาก ก็เอาไปขายนะ ยูก็จะรวย อ้าวรวยแล้วจะทำอะไรอีกล่ะ รวยแล้วเหรอ รวยแล้วไปซื้อเรือมาอีก มีสองลำนะ ไปจ้างคนมา ต่อไปยูไม่ต้องทำเลยนะ ขยายไปเรื่อยเลยนะ มีกองทัพเรือ ไปจับปลานะ ตัวเองสบายเลย จะมีเงินเยอะแยะเลย ก็ถามว่า แล้วจะทำอะไรอีก หลังจากมีเงินเยอะแยะ ตอนที่ยูอายุมาก อย่างไอเนี่ย จะมีความสุข ไม่ต้องไปทำมาหากินแล้วนะ มาอยู่ริมทะเล นั่งตกปลาเล่น พักผ่อนสบายใจ ก็บอก ยู เสนออะไรหว่า ให้ไปทำงานแทบตายนะ ก็เพื่อจะมาพักผ่อนริมทะเล ตอนนี้พักอยู่แล้ว ตอนนี้ไอก็พักผ่อนอยู่แล้ว สบายมากเลย อยู่ริมทะเลนะ มีชีวิตที่สบายอยู่แล้ว

เป็นเรื่องที่โดนหลอกนะ หลอกวนไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ คนในโลกมันก็โดนอย่างนั้นแหละ เราเห็นว่าทำอย่างนี้จะสุข ทำอย่างนี้จะสุข สุดท้ายหาไม่เจอสักที สุดท้ายก็คือ ชีวิตที่ง่ายๆนั้นแหละ สุขแล้ว Simple Life มีความสุข ตรงทีจิตมันหาความสุขไม่เลิกเนี่ยแหละ มันเลยมีความทุกข์ มันดิ้นพล่านๆ ไม่สงบหรอก


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
สวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมที่สวนสันติธรรม
เมื่อ วันศุกร์ที่ ๗ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๕ หลังฉันเช้า

CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๗
File: 550907B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๑๙ วินาทีที่ ๓๑ ถึง นาทีที่ ๒๓ วินาทีที่ ๑๑

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ธรรมะที่ไม่เนิ่นช้า (๖) เจริญปัญญา

mp 3 (for download) : ธรรมะที่ไม่เนิ่นช้า (๖) เจริญปัญญา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ :พอจิตตั้งมั่นขึ้นมาแล้ว ก็เจริญปัญญาต่อ เห็นกายมันทำงาน ร่างกายยืนเดินนั่งนอน ไม่ใช่เรายืนเดินนั่งนอนนะ เห็นเป็นรูปธรรมอันนึง เห็นเหมือนหุ่นยนต์ตัวนึงมันทำงาน จิตใจเดี๋ยวสุขเดี๋ยวทุกข์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เห็นแต่สภาวะธรรม ความสุขก็เป็นสภาวะธรรม จิตใจที่ไปรู้ความสุขเข้าก็เป็นสภาวะธรรม ความทุกข์ก็เป็นสภาวะธรรม จิตใจที่รู้ความทุกข์เข้าก็เป็นสภาวะธรรม เห็นแต่สภาวะธรรม ไม่มีคนไม่มีสัตว์ ไม่มีเราไม่มีเขานะ เห็นไปเรื่ิอยๆ แล้วสภาวะธรรมทั้งหลาย เราก็จะเห็นไปอีก ในที่สุดก็เข้าใจเลย สภาวะธรรมทั้งหลาย จะเป็นรูปธรรมหรือนามธรรมก็ตาม มีเหตุก็เกิด หมดเหตุก็ดับ บังคับไม่ได้นะ

เกิดดับไปนี่ก็เป็นอนิจจัง สิ่งซึ่งยังมีอยู่ยังไม่ดับไปนะ ยังมีอยู่นะ ก็ถูกบีบคั้นเพื่อจะให้ดับไป นี่เรียกว่าทุกขัง แล้วสิ่งทั้งหลายจะเกิดหรือจะดับ เป็นไปตามเหตุ ไม่ใช่ตามสั่ง นี่เรียกว่าอนัตตา ก็ฝึกอย่างนี้

การที่เราคอยเห็นกายเห็นใจเนี่ย ไม่เที่ยง เป็นทุกข์้ เป็นอนัตตา นั่นเรียกว่าการเจริญปัญญา หรือการทำวิปัสสนากรรมฐาน ถ้าเราทำได้ ๗ ประการนี้ มักน้อย สันโดษ วิเวกไม่คลุกคลี ปรารภความเพียร มีสติ มีสมาธิ มีปัญญา เจริญปัญญาอยู่ ธรรมะตัวที่ ๘ จะมา ความไม่เนิ่นช้า เราจะไม่เนิ่นช้า

แต่ถ้าขาด(๗ ข้อ)ข้างหน้านี้ เนิ่นช้าแน่นอน เพราะงั้นบางคนทำไมภาวนาเร็ว บางคนภาวนาช้า ยุ่งกับคนอื่นทั้งวัน ยังไงก็ช้า ขี้เกียจไม่เคยภาวนาเลย ยังไงก็ช้า วันๆเอาแต่โลภนะ อยากโน่นอยากนี่ไปเลย ไม่เคยควบคุมความอยากของตัวเองเลย ยังไงก็ช้า ไม่ยอมเจริญสติเลย ยังไงก็ช้า จิตฟุ้งซ่านตลอดเลย ยังไงก็ช้า ไม่แยกรูปแยกนาม ไม่เห็นกายเห็นใจแสดงไตรลักษณ์ ยังไงก็ช้า

เพราะงั้นถ้าเราทำธรรมะ ๗ ประการนี้ได้ มักน้อย สันโดษ ไม่คลุกคลี ปรารภความเพียร เจริญสติ เจริญสมาธิ เจริญปัญญา เราจะได้ธรรมะในเวลาอันไม่เนิ่นช้า ๗ วัน ๗ เดือน ๗ ปี มีจริงๆ ไม่ใช่ไม่มี งั้นพวกเราไปทำเอานะ ไปทำ ปรับพฤติกรรมที่ถ่วงตัวเองให้ไม่เจริญน่ะ เลิกๆไป แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาภาวนาไป เจริญสติไป

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๕ ก่อนฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๕
Track: ๔
File: 550422.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๓๑ วินาทีที่ ๓๗ ถึง นาทีที่ ๓๓ วินาทีที่ ๕๙

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

รู้สภาวะแล้ว ให้รู้ทันจิตลงไปอีกชั้น

mp 3 (for download) : รู้สภาวะแล้ว ให้รู้ทันจิตลงไปอีกชั้น

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : สติระลึกรู้รูปรู้นาม คือเห็นปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้น ในกายในใจนี้ ด้วยจิตที่ตั้งมั่นอยู่

เช่น เห็นความโกรธเกิดขึ้นในใจ ทีแรกเห็นความโกรธเกิดขึ้นในใจ จิตยังไม่เป็นกลาง ไม่ชอบ อยากให้ความโกรธหายไป นี้เรียกไม่เป็นกลาง เห็นความโลภความหลงเกิดขึ้น ไม่ชอบ เห็นกุศลเกิดขึ้น ชอบ เห็นความทุกข์เกิดขึ้น ไม่ชอบ เห็นความสุขเกิดขึ้น ชอบ เห็นสภาวะมั้ย เห็น แต่ไม่เป็นกลาง

งั้นเบื้องต้นที่เรารู้เราเห็นนะ จิตเรายังไม่เข้าถึงความเป็นกลางจริง ให้เรารู้เท่าทันจิตของตนเองเข้าไปอีกชั้นนึง เช่นเมื่อตาหูจมูกลิ้นกายใจกระทบอารมณ์ จิตมีความสุข เรารู้ว่ามีความสุข นี่ชั้นที่หนึ่ง ถ้ามีความสุขแล้ว เกิดความยินดีพอใจในความสุข ให้เรารู้ทันเข้าไปที่จิตอีกครั้งนึง รู้เข้าไปลึกเข้าไปอีกชั้นนึง

เวลามีความทุกข์เกิดขึ้น รู้ว่ามีความทุกข์ นี่เป็นชั้นที่หนึ่ง เห็นเลยความทุกข์มันเกิดขึ้นกับจิต พอมีความทุกข์เกิดขึ้นกับจิตแล้ว รู้ลึกซึ้งลงไปอีกชั้นนึง จิตไม่ชอบ

อย่าไปนั่งถามนะ ว่าชอบหรือไม่ชอบ ยินดีหรือยินร้าย ไม่ต้องถามมันหรอก แต่ฟังหลวงพ่อพูดไว้อย่างนี้แหล่ะ เดี๋ยวถึงเวลาจิตมันจะไปดูของมันเอง ถ้าไม่พูดนำร่องให้นะ จิตไม่ค่อยยอมดู เห็นแค่มีสุขเกิดขึ้น มีทุกข์เกิดขึ้น ก็พอใจแค่นี้แหล่ะ แต่จิตยังไม่เป็นกลาง จิตยังยินดี จิตยังยินร้าย ไม่เห็นหรอก

อาศัยการได้ฟังธรรม รู้ว่าต้องรู้ทันจิตอีกชั้นนึง ว่ามันยินดียินร้ายมั้ย อย่าไปถามมันนะ ไม่ใช่ว่า เอ๊ะ ตอนนี้ยินดีหรือตอนนี้ยินร้าย ตอนนั้นไม่ยินดีตอนนั้นไม่ยินร้าย ตอนนั้นกำลังสงสัยอยู่ ยังไม่มียินดียินร้ายอะไรหรอก สงสัย(อยู่)

เอาแค่ได้ยินแล้วว่า ต้องรู้ทันนะ ด้วยความเป็นกลาง ไม่ยินดีไม่ยินร้าย แต่การจะไม่ยินดีไม่ยินร้ายนั้น ไม่ได้เกิดจากการบังคับห้ามยินดีห้ามยินร้าย ไม่ใช่ เพียงแต่ว่าจิตยินดีให้รู้ทัน จิตยินร้ายให้รู้ทัน เท่านี้เอง

ถ้ารู้ทันแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งแรกที่เกิดขึ้นก็คือความยินร้ายยินร้ายจะดับไป ความยินดียินร้ายเป็นราคะ เป็นโทสะอยู่ พอไปรู้ทันความยินดียินร้ายตัวนี้ กิเลสจะดับทันที ราคะโทสะดับทันที แค่สติรู้ทันว่ามีราคะ มีความพอใจยินดี แค่สติรู้ทันว่ามีโทสะ คือความยินร้ายไม่พอใจ ราคะโทสะจะดับเอง จิตจะเป็นกลาง

แต่อันนี้ยังเป็นกลางเพราะสติ เป็นกลางเพราะสติไปรู้ทันความยินดียินร้าย ยังไม่ใช่ความเป็นกลางที่เป็นเป้าหมายของการปฏิบัติ เป็นแค่ทางผ่านขั้นแรกๆเท่านั้นเอง


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันเสาร์ที่ ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๕ ก่อนฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๓
Track: ๒๒
File: 550204.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๔ วินาทีที่ ๓๕ ถึง นาทีที่ ๗ วินาทีที่ ๕๗

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

เรามักทำร้ายคนที่รักเรา

mp 3 (for download) : เรามักทำร้ายคนที่รักเรา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

โยม : เห็นว่าตัวเองจะมีโทสะกับคนใกล้ชิด อย่างเช่น ยิ่งคนที่รักเรา (หลวงพ่อ: มันปลอดภัย) ใช่ (หลวงพ่อ: มันปลอดภัย) กับพ่อกับแม่อะไรอย่างนี้จะเป็นเยอะน่ะค่ะ

หลวงพ่อปราโมทย์ : เออ นะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราก็รับวิบาก ไม่เป็นไร … วัฏฏะ

โยม : ค่ะ ก็เห็นอยู่ตรงนี้น่ะค่ะ

หลวงพ่อปราโมทย์ : กลัวเกรงภัยในวัฏฏะ แล้วพยายามลดละนะ ตาไปดูเลย ตรงไหนที่เรารู้สึกปลอดภัยนะ เราก็ปล่อยเต็มที่เท่านั้นเอง ตรงนี้เป็นจุดอ่อนของมนุษย์นะ มนุษย์เนี่ยทำร้ายคนใกล้ตัว มนุษย์ทำร้ายคนที่รักตัวเองเพราะรู้สึกปลอดภัย

ไปดีกับคนอื่นนะ แต่ร้ายกับคนที่ควรจะดี เนี่ยพยายามรู้ตัวนี้นะ เราค่อยๆปรับพฤติกรรมไป คนรอบตัวเราเป็นคนที่เราต้องดูแล ต้องทะนุถนอมนะ ถ้าคนรอบตัวเรา เรากระทบกระทั่งตลอดเวลา ชีวิตเราจะไม่มีความสงบสุขเลย กลับมาบ้าน บ้านต้องร่มเย็นให้ได้นะ บ้านไม่ร่มเย็นเพราะความเห็นไม่เหมือนกัน รู้ทันว่าจิตยึดในความเห็น ความยึดในความเห็นหมดไปนะ ก็อยู่กันอย่างร่มเย็นแล้ว

ถ้าเราทำบ้านของเราให้ร่มเย็นนะ คนรอบตัวเราก็มีความสุข เราก็จะมีความสุข ถ้าคนรอบตัวเรามีแต่ความทุกข์ เร่าร้อน เราไม่มีความสุขหรอก เราไปดีข้างนอก ข้างในวุ่นวาย

มีพวกคุณหญิงคุณนาย ประเภทสังคมสงเคราะห์อะไรอย่างนี้นะ ไปช่วยเยาวชน เยาวชนติดยา เยาวชนมีปัญหา เยาวชนดื้อ หนีออกจากบ้าน ไปช่วย ช่วยๆนะ ลูกตัวเองก็หนีไป แถมพาสามีหนีไปด้วย

เพราะคุณหญิงคุณนายอะไรนี่ แกไม่เคยอยู่สนใจที่บ้านเลยนะ ออกนอกบ้านแกก็ยิ้มหวาน เจอใครก็ยิ้ม ยิ้มๆ นะ จะแจกอะไรหน่อยหนึ่งก็ยิ้มอยู่อย่างนั้นแหละ กว่าจะแจก นาน ยิ้มมากไป พอกลับบ้านนะ เครียดสุดขีดเลย ไปเก็บกดมาจากข้างนอกนะ กัดแหลกเลยในบ้าน

หลวงพ่อเคยเจอคนหนึ่ง เพื่อนก็เตือนแก คุณนายนี่ คุณนายอย่าข่มสามีมาก สามีเขามีอะไรก็ให้เขาพูดบ้างเหอะ เขาเครียด เดี๋ยวเขาทนไม่ไหวนะ แกกลับบ้านมา วันนี้จะปรับตัวแล้ว อ้าวคุณมีอะไร เชิญพูดได้เต็มที่เลย วันนี้ สามีบอก จริงเหรอ จริง ฮ่า ผมล่ะอัดอั้นมานานแล้ว วันนี้ดีเหลือเกิน ผมจะได้พูด อ๋อ เริ่มเห่าแล้วเหรอไอ้แก่

โอ้ ลืมไปนะ ลืมไปว่าจะให้เขาพูดนะ อ๋อ เริ่มเห่าแล้วเหรอไอ้แก่ ไอ้แก่ตกใจเลย อย่ามัวแต่หวานอยู่ข้างนอกนะ คนใกล้ตัวเป็นคนที่เราต้องดูแลฃ


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๕ หลังฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๕
Track: ๗
File: 550429B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๑๐ วินาทีที่ ๓๑ ถึง นาทีที่ ๑๓ วินาทีที่ ๒๕

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

เรามักทำร้ายคนที่รักเรา

mp 3 (for download) : เรามักทำร้ายคนที่รักเรา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

โยม : เห็นว่าตัวเองจะมีโทสะกับคนใกล้ชิด อย่างเช่น ยิ่งคนที่รักเรา (หลวงพ่อ: มันปลอดภัย) ใช่ (หลวงพ่อ: มันปลอดภัย) กับพ่อกับแม่อะไรอย่างนี้จะเป็นเยอะน่ะค่ะ

หลวงพ่อปราโมทย์ : เออ นะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราก็รับวิบาก ไม่เป็นไร … วัฏฏะ

โยม : ค่ะ ก็เห็นอยู่ตรงนี้น่ะค่ะ

หลวงพ่อปราโมทย์ : กลัวเกรงภัยในวัฏฏะ แล้วพยายามลดละนะ ตา(ชื่อของโยม – ผู้เรียบเรียง) ไปดูเลย ตรงไหนที่เรารู้สึกปลอดภัยนะ เราก็ปล่อยเต็มที่เท่านั้นเอง ตรงนี้เป็นจุดอ่อนของมนุษย์นะ มนุษย์เนี่ยทำร้ายคนใกล้ตัว มนุษย์ทำร้ายคนที่รักตัวเองเพราะรู้สึกปลอดภัย

ไปดีกับคนอื่นนะ แต่ร้ายกับคนที่ควรจะดี เนี่ยพยายามรู้ตัวนี้นะ เราค่อยๆปรับพฤติกรรมไป คนรอบตัวเราเป็นคนที่เราต้องดูแล ต้องทะนุถนอมนะ ถ้าคนรอบตัวเรา เรากระทบกระทั่งตลอดเวลา ชีวิตเราจะไม่มีความสงบสุขเลย กลับมาบ้าน บ้านต้องร่มเย็นให้ได้นะ บ้านไม่ร่มเย็นเพราะความเห็นไม่เหมือนกัน รู้ทันว่าจิตยึดในความเห็น ความยึดในความเห็นหมดไปนะ ก็อยู่กันอย่างร่มเย็นแล้ว

ถ้าเราทำบ้านของเราให้ร่มเย็นนะ คนรอบตัวเราก็มีความสุข เราก็จะมีความสุข ถ้าคนรอบตัวเรามีแต่ความทุกข์ เร่าร้อน เราไม่มีความสุขหรอก เราไปดีข้างนอก ข้างในวุ่นวาย

มีพวกคุณหญิงคุณนาย ประเภทสังคมสงเคราะห์อะไรอย่างนี้นะ ไปช่วยเยาวชน เยาวชนติดยา เยาวชนมีปัญหา เยาวชนดื้อ หนีออกจากบ้าน ไปช่วย ช่วยๆนะ ลูกตัวเองก็หนีไป แถมพาสามีหนีไปด้วย

เพราะคุณหญิงคุณนายอะไรนี่ แกไม่เคยอยู่สนใจที่บ้านเลยนะ ออกนอกบ้านแกก็ยิ้มหวาน เจอใครก็ยิ้ม ยิ้มๆ นะ จะแจกอะไรหน่อยหนึ่งก็ยิ้มอยู่อย่างนั้นแหละ กว่าจะแจก นาน ยิ้มมากไป พอกลับบ้านนะ เครียดสุดขีดเลย ไปเก็บกดมาจากข้างนอกนะ กัดแหลกเลยในบ้าน

หลวงพ่อเคยเจอคนหนึ่ง เพื่อนก็เตือนแก คุณนายนี่ คุณนายอย่าข่มสามีมาก สามีเขามีอะไรก็ให้เขาพูดบ้างเหอะ เขาเครียด เดี๋ยวเขาทนไม่ไหวนะ แกกลับบ้านมา วันนี้จะปรับตัวแล้ว อ้าวคุณมีอะไร เชิญพูดได้เต็มที่เลย วันนี้ สามีบอก จริงเหรอ จริง ฮ่า ผมล่ะอัดอั้นมานานแล้ว วันนี้ดีเหลือเกิน ผมจะได้พูด อ๋อ เริ่มเห่าแล้วเหรอไอ้แก่

โอ้ ลืมไปนะ ลืมไปว่าจะให้เขาพูดนะ อ๋อ เริ่มเห่าแล้วเหรอไอ้แก่ ไอ้แก่ตกใจเลย อย่ามัวแต่หวานอยู่ข้างนอกนะ คนใกล้ตัวเป็นคนที่เราต้องดูแลฃ


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๕ หลังฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๕
Track: ๗
File: 550429B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๑๐ วินาทีที่ ๓๑ ถึง นาทีที่ ๑๓ วินาทีที่ ๒๕

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ความสุขเป็นเพียงภาพลวงตา

mp 3 (for download) : ความสุขเป็นเพียงภาพลวงตา

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : วันเวลาจะค่อยๆให้บทเรียนกับแต่ละคน

แต่ละคนแสวงหาความสุข บางคนมุ่งความสุขมากไม่ยอมดูทุกข์ ปฏิบัติไม่เอา ไม่เอาเรื่องปฏิบัติเลย ก็ต้องให้โลกนี้รวมทั้งให้นรกนะอบรมสั่งสอนให้ จิตเราจะผ่านความทุกข์แต่ละคนจะต้องผ่านความทุกข์ครั้งแล้วครั้งเล่าๆ จนกระทั่งวันนึงมันเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต ชีวิตนี้ทุกข์ล้วนๆนะ จะค่อยๆวาง ค่อยๆวางลงไป

เพราะงั้นถ้าจะพูดไปแล้วการเดินทางในสังสารวัฎฎ์นี้ก็คือการอยู่ในกระบวนการเรียนรู้ความจริงของชีวิตของธรรมชาตินั่นเอง เรียนรู้ไปเรื่อย เที่ยวหาความสุข เที่ยวหนีความทุกข์ไปเรื่อย แต่บทเรียนที่ได้รับก็คือสุขก็ไม่จริงมีแต่ทุกข์ ทุกข์เยอะ สุขน้อย สุขแป๊บเดียวเดี๋ยวทุกข์อีกแล้ว ซำ้ๆๆวันนึงใจ โอ้ มันเข็ดขยาดนะ เข็ด

หลวงปู่เทสก์ท่านเคยเขียนไว้บอกว่า ท่านตายไปท่านคงไม่เกิดอีกแล้วล่ะ นี้ท่านเขียนบันทึกของท่านนะ คนอื่นเอามาเผยแพร่หลังจากท่านมรณะภาพไปแล้ว บอกเราคงไม่ต้องเกิดอีกแล้วล่ะ เพราะว่าเราเห็นแล้วว่ามันมีแต่ทุกข์ล้วนๆเลย

ตราบใดที่เรายังเห็นว่าทุกข์บ้างสุขบ้างนะ เรายังได้รับบทเรียนไม่พอ มีความสุขขึ้นนิดนึงหลงระเริงไป ระเริงแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวปัญหาใหม่มาอีกแล้ว ความทุกข์ใหม่เข้ามาจ่อเอาอีกแล้ว แก้ปัญหานี้แก้ทุกข์อันนี้ยังไม่เสร็จเลย อีกตัวนึงมารอคิวอีกแล้ว ช่วงไหนความทุกข์ประดังเข้ามามาก เราก็บอกว่าเราทุกข์ ช่วงไหนมันห่างออกไปนิดนึง เราก็บอกช่วงนี้สุข สุขนิดเดียวเพื่อรอจะทุกข์อีกแล้ว

ความสุขของมนุษย์ไม่มีหรอก ความสุขเป็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้าตลอดเราวิ่งไม่ทัน ตอนเด็กๆเคยรู้สึกมั้ย ถ้าเรียนหนังสือจบแล้วจะสุข ถ้าอย่างนี้แล้วจะสุข ถ้าอย่างนี้แล้วจะสุข มันถ้าอย่างนี้ตลอดชีวิตเลย ตอนเด็กๆก็ถ้าเรียนหนังสือจบแล้วจะมีความสุข เอ้าจบปริญญาตรีแล้วได้ดอกเตอร์จะมีความสุขอีก จบมาแล้ว เอ้า ได้งานดีๆทำถ้าได้งานดีๆทำจะมีความสุขนะ ได้งานดีแล้วถ้ารวยๆด้วยจะมีความสุข ถ้าตำแหน่งใหญ่ๆจะสุขอีก มีแต่ถ้า…จะสุข ถ้าอย่างนี้แล้วจะสุขนะ ถ้ามีแฟนสวยๆหล่อๆรวยๆเก่งๆนิสัยดีๆแล้วจะสุข มีแต่ถ้าอย่างนี้แล้วจะสุข มีแฟนแล้ว เอ้า ถ้ามีลูกไบรท์ๆจะมีความสุขอีก มีแต่ถ้าอีกแล้ว วิ่งตามความสุขทั้งชีวิตเลย วิ่งไม่ทัน

มันน่าสงสารนะ คนในโลกนะมันถูกหลอก มารเอาความสุขมาหลอกให้เราวิ่งพล่านๆๆไปตกเป็นขี่ข้ามันจิกหัวเราตลอดเวลาเลย เห็นแล้วน่าอนาถ เห็นแล้วสังเวชนะ จนวันนึงแก่แล้ว แก่แล้วมันเนี่ยจะปวดจะเมื่อยนะ อยู่เฉยๆมันก็ปวดก็เมื่อยโดยตัวของมันนั่นแหล่ะ เนี่ยนึกเลยว่าวันไหนมันไม่เจ็บไม่ปวดไม่เมื่อยนะ มันคงมีความสุขนะ พอเจ็บหนักๆนะ เจ็บหนักๆเนี่ย โอ้ รักษาไม่ไหวแล้วทรมานมากเลย รู้สึกอีกถ้าตายซะได้จะมีความสุข เนี่ย ไปโน่นแล้วข้ามไปอีกชาตินึงแล้ว

เห็นมั้ยไล่หาความสุขตั้งแต่เล็กๆลงมาเลย ถ้าได้อย่างนี้จะสุข ได้อย่างนี้จะสุข จนสุดท้ายเนี่ยถ้าตายซะได้คงจะมีความสุข นั้นความสุขเนี่ยเป็นของที่หลอกๆเหมือนภาพลวงตา พวกมิราจ หลอกตาอยู่ไกลๆ วิ่งไปเรื่อยนะ หาไปเรื่อย ตะครุบไป เดี๋ยวหนีออกไปอีกแล้ว

เนี่ยการที่เราเข้ามารู้ใจของเรานะ เรียนรู้กายรู้ใจเนี่ย เราจะเห็นความจริงของชีวิตเรานี้ ชีวิตเราๆอยากได้่มีความสุข อยากให้จิตใจมีความสุข หาทางตอบสนองตลอดเวลาเลย แล้วก็ไม่อิ่มไม่เต็ม จะขาดตลอดจะพร่องตลอดเลย พระพุทธเจ้าถึงสอน นัตถิ ตัณหา สมานที ห้วงน้ำเสมอด้วยตัณหาไม่มี อยากยังไงก็ไม่สมอยากหรอก อยากไปเรื่อยแล้วก็ดิ้นไป อยากแล้วก็ดิ้นไป ทุกข์ตั้งแต่เกิดยันตาย เที่ยวหาความสุขเที่ยววิ่งหนีความทุกข์


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันเสาร์ที่ ๙ กรกฏาคม พ.ศ.๒๕๔๘ หลังฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๙
Track: ๘
File: 480709B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๙ วินาทีที่ ๒๐ ถึง นาทีที่ ๑๓ วินาทีที่ ๕๓

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

อุปัตติภพและกัมมภพ

mp 3 (for download) : อุปัตติภพและกัมมภพ

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

อุปัตติภพและกัมมภพ

อุปัตติภพและกัมมภพ

หลวงพ่อปราโมทย์ : ความเกิดมีอยู่ ความทุกข์ก็มีอยู่ ความเกิดคืออะไร ความเกิดคือความได้มาซึ่งตาหูจมูกลิ้นกายใจ ความได้มาซึ่งตาหูจมูกลิ้นกายใจเราได้มา ๒ ที อันนึงได้ด้วยการเกิด เกิดมาในชาตินี้มาเป็นคนเนี่ยได้ตาหูจมูกลิ้นกายใจมา อีกอันนึงเราได้มาเพราะจิตไปหยิบฉวยตาหูจมูกลิ้นกายใจมาทีละขณะ ในชีวิตยาวๆเนี่ย บางทีเราก็ไม่ได้ไปสนใจ บางทีก็ไปหยิบฉวยเอามาว่านี่ตัวเรานี่ตัวเรา งั้นมี ๒ อันนะ ชาติโดยการเกิด กับชาติที่เป็นขณะจิตที่เข้าไปยึดตาหูจมูกลิ้นกายใจขึ้นมา

ทำไมมีชาติแล้วมีชาติก็มีภพ ภพคืออะไร ภพคือความปรุงแต่ง ถ้าจะเป็นชาติที่เกิดมาในโลกนี้ ความปรุงแต่งมี ๓ ชนิดที่นำให้เกิดในโลกนี้ได้ หรือในพรหมโลกในเทวโลกในอบายพาไปเกิดเรียกว่า อุปัตติภพ ภพโดยการเกิด ส่วนภพที่เป็นขณะๆ แต่ละขณะนั้นเรียกว่ากัมมภพ จิตทำกรรม อุปัตติภพนั้นมาจากอะไร มาจากจิตกระทำกรรม ทำ ๓ แบบ หนึ่งทำกรรมชั่ว ข้อสองทำกรรมดี อันที่สามทำความว่าง

งั้นต้องระวังนะ ชอบทำความว่างสอนกันให้ทำความว่างน้อมจิตไปสู่ความว่าง อันนั้นน่ะคือ อาเนญชาภิสังขารก็จะไปเกิดในภพที่ว่างๆ เกิดทำความชั่วไปเกิดในภพที่ชั่ว ทำความดีก็ส่งผลให้ไปเกิดในภพที่ดี ตัวสังขารตัวนี้ท่านเรียกว่าสังขาร การทำงานของจิตเรียกว่าสังขาร แต่ถ้าเป็นในแต่ละขณะจิตแต่ละขณะจิต จิตที่ทำงานขึ้นมาเรียกว่าภพ มันก็คือสังขารอันเดียวกันแหล่ะ แต่ว่ามันเกิดคนละที

ถ้าเกิดโดยการเกิดเนี่ยเค้าเรียกว่าสังขาร เกิดมา สังขารทำให้เราเกิดมาตรงนี้ พอเราเกิดมาแล้วนะจิตเราทำกรรมนี่คือสังขารที่ปรุงขึ้นมาเป็นขณะนี่แหล่ะ นี่แหล่ะทำให้เราเกิดเป็นขณะๆ อย่างตอนนี้เราเกิดโดยอุปัตติภพพวกเราเป็นมนุษย์ โดยกัมมภพพวกเราบางทีก็เป็นเปรต เวลาเราโลภขึ้นมาเราเป็นเปรต โดยกัมมภพบางทีเราก็เป็นสัตว์นรก เราโมโหขึ้นมา บางทีเราก็เจ้าความคิดเจ้าความเห็นอันนี้เราเป็นอสูรกาย บางทีเราก็ใจลอยหลงฟุ้งซ่านไปหลงซึมไปเราเป็นสัตว์เดรัจฉาน บางทีเรามีศีลมีธรรมเราก็เป็นมนุษย์ บางทีเราเสวยความสุขจากบุญจากกุศลของเราเราก็เป็นเทวดา บางทีจิตเราทรงฌานสงบนิ่งในขณะนั้นเรามีกัมมภพทำภพของพรหมขึ้นมา

งั้นภพมี ๒ ภพนะ ภพโดยการเกิดอันนี้มาจากสังขารมันปรุง เคยสะสมความดีไว้เยอะมาเกิดในภพดี สะสมความขั่วไว้มาเกิดในภพชั่ว สะสมความว่างๆก็ไปเกิดภพว่างๆ ยังเกิดอีก ส่วนความปรุงในขณะจิตนี้เห็นมั้ย เดี๋ยวก็ปรุงดีปรุงชั่วแบบเดียวกันนั่นแหล่ะ งั้นตัวภพกับตัวสังขารในปฏิจจสมุปบาทนะ อันเดียวกันแต่เกิดคนละที ตัวสังขารนะเป็นส่วนที่อดีตแล้วส่งผลให้เราได้ตรงนี้ ตัวภพเนี่ยเราทำตรงนี้ส่งผลไปสู่ความทุกข์ในอนาคต

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันศุกร์ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๔ ก่อนฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๒
Track: ๑๗
File: 541118A.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๑๑ วินาทีที่ ๕๒ ถึง นาทีที่ ๑๕ วินาทีที่ ๒๐

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

วิธีปฏิบัติที่ลัดสั้นที่สุดที่พระพุทธเจ้าทรงชี้ไว้

mp 3 (for download) : วิธีปฏิบัติที่ลัดสั้นที่สุดที่พระพุทธเจ้าทรงชี้ไว้

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

วิธีปฏิบัติที่ลัดสั้นที่สุดที่พระพุทธเจ้าทรงชี้ไว้

โยม : ผมไม่ค่อยได้มีโอกาสมาส่งการบ้าน หลวงพ่อช่วยชี้แนะหน่อยว่านำดูสภาวะ อย่างหลงเนี่ยผมดูไม่ค่อยชัด

หลวงพ่อปราโมทย์ : เอาง่ายที่สุดเลยนะ รู้เวทนาทางใจไว้ พระพุทธเจ้าสอนเองอันนี้ว่าเป็นวิธีปฏิบัติที่ลัดสั้นที่สุด เพราะงั้นถ้าเราหัดดูจิตนะ เราดูสภาวะอะไรมากมายไม่เป็น ไม่ต้องตกใจ ใจมีความสุขขึ้นมารู้ทัน ความสุขหายไปรู้ทัน ใจมีความทุกข์ขึ้นมารู้ทัน ความทุกข์หายไปรู้ทัน ฝึกแค่นี้แหล่ะ

โยม : ถ้าเกิดรู้สึกเหมือนกับคืออาจจะไม่แน่ใจว่าเป็นการพยายามทำเองรึเปล่าครับ คือมักจะเคยชินกับการดูเป็นสภาวะมากกว่าว่า…

หลวงพ่อปราโมทย์ : มันจงใจดูไป จงใจดูเนี่ย จิตมันจะเคลื่อนไปดู มันไม่อยู่ห่างๆนะ มันไหลเข้าไป ถ้าไหลเข้าไปปัญญาไม่เกิด สมาธิไม่ตั้งมั่น เพราะงั้นระวังเรื่องจิตไหลไป เวลาตาหูจมูกลิ้นกายใจกระทบอารมณ์นะ ความสุขเกิดขึ้น แค่รู้ ความทุกข์เกิดขึ้น แค่รู้ ความสุขความทุกข์เกิดขึ้นแล้วหายไปก็แค่รู้ เราจะเห็นเลยว่าสุขก็ชั่วคราวทุกข์ก็ชั่วคราว ถ้าเห็นตรงนี้ได้นะใจก็จะไม่หิวความสุข ใจก็จะไม่เกลียดความทุกข์ ใจก็จะไม่ดิ้น

ตัวเวทนาเนี่ยเป็นปัจจัยให้เกิดตัณหา ถ้าเรารู้ทันนะ ความสุขเกิดขึ้นเรารู้ทันว่ามันของชั่วคราว ใจก็ไม่มีตัณหา ใจไม่ดิ้น ความทุกข์เกิดขึ้นรู้ว่าเป็นของชั่วคราวใจก็ไม่ดิ้น ดูตรงนี้ให้มาก ธรรมะอันนี้เป็นธรรมะที่พระพุทธเจ้าบอกว่าลัดสั้นที่สุด การรู้เท่าเวทนา เวทนาเกิดในใจเราตลอดเวลาแล้ว คอยดูไป เดี๋ยวก็สุข เดี๋ยวก็ทุกข์ หัดดูตัวนี้ไปนะ ถ้ามีความสุขอยู่ก็รู้ มีความทุกข์ก็รู้ รู้ให้มาก เล่นตัวนี้ให้มากตัวนี้ง่าย ตัวอื่นไม่สำคัญ คือถ้าเมื่อไหร่เผลอไปมันสุขมันก็ไม่รู้ ทุกข์มันก็ไม่รู้ ถ้ามีความสุขขึ้นมาก็รู้ก็เรียกว่าไม่เผลอแล้ว

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันศุกร์ที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๔ หลังฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๒
Track: ๑๘
File: 541118B.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๑๖ วินาทีที่ ๒๑ ถึง นาทีที่ ๑๘ วินาทีที่ ๒๘

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

มีธรรมะแล้ว น้ำท่วมก็ไม่ทุกข์ใจ

mp 3 (for download) : มีธรรมะแล้ว น้ำท่วมก็ไม่ทุกข์ใจ

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

มีธรรมะแล้ว น้ำท่วมก็ไม่ทุกข์ใจ

มีธรรมะแล้ว น้ำท่วมก็ไม่ทุกข์ใจ

หลวงพ่อปราโมทย์ : เวลาชีวิตเราเกิดวิกฤติ มันคือเวลาที่จะทดสอบว่าการปฏิบัติที่เราฝึกฝนอบรมมานั้นมันได้ผลแค่ไหน คนที่ไม่เคยฝึกอบรมจิตใจเวลาปัญหาในชีวิตเกิดขึ้น สติแตก มีความทุกข์มากมายเหลือเกิน ความทุกข์ในด้านชีวิตความเป็นอยู่ยังไม่พอนะยังแถมความทุกข์ทางใจเข้าไปด้วย

ส่วนคนซึ่งได้ศึกษาปฏิบัติธรรมได้ฝึกฝนอบรมมาดีแล้ว มันมีความทุกข์แต่ทางร่างกาย ชีวิตความเป็นอยู่อะไรนี้ บางทีมีเงินนะแต่กรรมจะให้ผลติดอยู่ในบ้านน้ำท่วมกินแต่มาม่า ทั้งๆที่มีเงินน่ะไม่มีของจะกินน้ำจะกินก็ไม่ค่อยจะมี เวลากรรมให้ผลมันลำบาก แต่มันลำบากเฉพาะร่างกาย อย่างชีวิตความเป็นอยู่มันเปลี่ยนแปลง คนกรุงเทพน่าสงสาร จริงๆคนอื่นก็น่าสงสารเหมือนกัน คนชลบุรีก็น่าสงสารนะ คนกรุงเทพไปแย่งข้าวกินซะเกือบหมดเลย

ใครเจอปัญหาน้ำท่วมบ้าง ยกมือให้หลวงพ่อดูซิ เยอะ สอบตกหรือสอบได้ เอ้า ใครสอบได้ยกมือซิ ใครสอบตกมีมั้ย อย่างน้อยสอบได้เยอะกว่าสอบตก แสดงว่าคอร์สของเราใช้ได้คนสอบได้เยอะกว่า บางคนก็สงสัยอุตส่าห์ทำความดีทำไมน้ำท่วมบ้านบุญไม่ให้ผลเลยเหรอ อุตส่าห์เข้าวัดทำบุญทำทานทำไมทรัพย์สินยังเสียหายทั้งๆที่ทำทาน ทำไมชีวิตลำบาก ธรรมะไม่ได้แปลว่าทำให้น้ำไม่ท่วมบ้าน คนละเรื่องกัน ถ้าบ้านเราอยู่ต่ำกว่าน้ำ น้ำก็ท่วมบ้าน ถึงจะมีบุญแค่ไหนก็ท่วม

เหมือนเมื่อก่อนนี้ไฟไหม้เมืองสุรินทร์ ไหม้ซะมากเลยนะ ไหม้มาถึงกำแพงวัดบูรพาราม ชาวบ้านไปประท้วงหลวงปู่เลยหลังจากไฟไหม้ เสียแรงทำบุญมาตั้งนานไม่คุ้มครองเลยบุญไม่คุ้มครองธรรมะไม่คุ้มครองเลยคุ้มครองแต่วัดไม่คุ้มครองชาวบ้าน หลวงปู่ท่านก็บอกว่า ไฟมันมีหน้าที่ไหม้ ไม่ใช่ว่าเราทำบุญแล้วไฟไม่ไหม้ เพียงแต่ว่าถ้าไฟไหม้ขึ้นมาเราไม่ทุกข์ มันไหม้ได้แต่ของข้างนอกหรือไหม้ได้แต่ร่างกายแต่ใจเราไม่ได้ถูกไฟไหม้ไปด้วย

งั้นการที่เรามาศึกษาปฏิบัติธรรมมาพัฒนาจิตใจเราเนี่ย ก็เพื่อเตรียมความพร้อมให้ใจเรานั่นเอง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนะไฟจะไหม้น้ำจะท่วม ลูกจะเป็นเอดส์ หลานจะติดยา อะไรๆก็เกิดได้เสมอเลย เราสามารถอยู่ได้ท่ามกลางปัญหาท่ามกลางความวุ่นวายโดยไม่ทุกข์ ปัญหาก็อยู่ส่วนปัญหาแต่ใจมันไม่ทุกข์ ใจมันไม่ไปหยิบเอาปัญหาเข้ามาใส่ตัวเอง

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี

CD: ศาลาลุงชิน ครั้งที่ ๔๖
File: 541218
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๒๕ ถึงนาทีที่ ๔ วินาทีที่ ๐๒

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

นิพพานอยู่ต่อหน้าต่อตา

Mp3 for download: 530726A_Nirvana

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

นิพพานอยู่ต่อหน้าต่อตา

นิพพานอยู่ต่อหน้าต่อตา

หลวงพ่อปราโมทย์ : นิพพานเป็นธรรมะที่มีอยู่แล้วนะ เป็นของที่มีอยู่แล้วไม่ใช่ของที่เกิดขึ้นสดๆร้อนๆ เหมือนกิเลสตัณหาทั้งหลายนี่เกิดขึ้นสดๆร้อนๆ  นิพพานมีอยู่แล้วแต่เรามองไม่เห็นเพราะใจของเรามีกิเลสตัณหา ใจของเราเร่าร้อน ใจของเราไม่คู่ควรที่จะเห็นนิพพาน ใจเรามีกิเลสมีตัณหา ใจเราชอบดิ้นรนปรุงแต่งนะ ปรุงดีบ้าง ปรุงชั่วบ้าง ปรุงสุขบ้าง ปรุงทุกข์บ้าง ปรุง กลางๆ ไม่ดีไม่ชั่วไม่สุขไม่ทุกข์บ้างนะ ปรุงตลอดเวลา

จิตใจที่ปรุงอยู่ ฟุ้งซ่านอยู่นั้นเป็นจิตใจที่ไม่คู่ควรกับธรรมะนะ ไม่เห็นนิพพานซึ่งเป็นธรรมะที่พ้นกิเลสพ้นตัณหา พ้นความปรุงแต่ง พ้นความดิ้นรน เมื่อไรจิตเราพ้นจากตัณหาได้เพราะว่ารู้ทุกข์แจ่มแจ้ง นิพพานจะปรากฎขึ้นให้เห็นต่อหน้าต่อตา นิพพานอยู่ต่อหน้าต่อตาอยู่แล้วแต่ไม่เคยเห็น ขณะนี้พวกเราทุกคนนะ นิพพานอยู่กับเราต่อหน้าต่อตานี่แหล่ะแต่พวกเราไม่เห็น เพราะใจของเรายังมีตัณหาอยู่นะ ถ้าเมื่อไหร่ตัณหานี้ดับสนิทลงไปนิพพานจะปรากฎขึ้น นิพพานคือสภาวะที่สิ้นตัณหา สิ้นความอยาก นิพพานมีสภาวะยังไง สิ้นตัณหาสิ้นความอยาก นิพพานสงบ นิพพานมีสันติ ที่นี่ชื่อสวนสันติธรรมนะ ถ้าแปลแล้วสันติธรรมคืออะไรคือนิพพานนะ สวนสันติธรรมนะ สันติก็คือนิพพานนั้นมีสันติลักษณะ สงบ สงบจากอะไร สงบจากกิเลส สงบจากตัณหา สงบจากความปรุงแต่ง สงบจากความทุกข์ สงบจากขันธ์นะ เนี่ย มันจะปรากฎขึ้นต่อหน้าต่อตา

เมื่อไรใจพ้นความปรุงแต่งเมื่อนั้นเราจะเห็นธรรมะที่ไม่ปรุงแต่งคือเห็นนิพพาน ทำนองเดียวกับที่พวกเราเป็น วันใหนจิตใจของเราร่าเริงเบิกบานโลกทั้งโลกดูร่าเริงเบิกบาน วันใหนจิตใจของเราหดหู่เศร้าหมองโลกทั้งโลกดูหดหู่เศร้าหมอง ถ้าวันใดใจของเราพ้นความปรุงแต่ง พ้นความอยากนะ มีความอยากมันก็ปรุงแต่งนะ พ้นความอยากมันก็พ้นความปรุงแต่ง เมื่อนั้นเราจะเห็นความไม่ปรุงแต่งเนี่ย ครอบคลุมโลกทั้งโลกอยู่ ความไม่ปรุงแต่งความสงบความสันติครอบคลุมโลกทั้งโลกนี้อยู่นะ นี่คือตัวนิพพานนะ เป็นความสิ้นทุกข์สิ้นกิเลสสิ้นขันธ์นะ

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อวันจันทร์ที่ ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๓ ก่อนฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๓๕
File: 530726A
ระหว่างนาทีที่ ๑๗ วินาทีที่ ๓๕ ถึง นาทีที่ ๒๑ วินาทีที่ ๕๘

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ความทุกข์และกิเลส เกิดตอนเผลอเท่านั้น

mp 3 (for download) : ความทุกข์และกิเลส เกิดตอนเผลอเท่านั้น

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ความทุกข์และกิเลส เกิดตอนเผลอเท่านั้น

ความทุกข์และกิเลส เกิดตอนเผลอเท่านั้น

หลวงพ่อปราโมทย์ : หลวงพ่อกล้ายืนยันเลยว่า ถ้าฟังหลวงพ่อด้วยความใจเย็นจนเข้าใจแล้วเนี่ย ในเวลาเดือนเดียวนี้ เราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง กล้าท้าเลยนะ ในเวลาไม่นานหรอก จากคนที่หลงทั้งวันเผลอทั้งวันก็จะเผลอสั้นๆ เผลอแว้บรู้สึก แว้บรู้สึก ขึ้นมาได้

แต่คนซึ่งถูกกิเลสครอบงำนะ ก็คิดว่าตัวเองเป็นคนดี จะเริ่มเห็นความจริงว่า จริงๆแล้วเราร้ายกว่าที่คิดไว้มาก เดี๋ยวลองพวกเก่าๆส่งการบ้านจะรู้เลย พวกเก่าๆจะบอกเลยว่าอับอายขายหน้าตัวเองมากเลย มันร้ายเหลือเกิน มันร้าย.. นังแม่มดตัวจริงไม่ได้อยู่ที่อื่นเลยนะ มันสะสมอยู่ในตัวเราเองนี่เอง พ่อมดแม่มด นังปีศาจไอ้ปีศาจอะไรอย่างนี้ อยู่ในตัวเองนี่เอง

เพราะฉะนั้นหัดนะ ฟังไป ฟังเล่นๆไป ถึงจุดหนึ่งสติเกิดขึ้นเกิดขึ้นมาแล้ว จะเห็นด้วยตนเอง แล้วก็จะเห็นพัฒนาการอย่างรวดเร็วมากเลย ความทุกข์ก็จะสั้นลง กิเลสก็จะสั้นลง เพราะอะไร เพราะว่าความทุกข์และกิเลสเกิดตอนเผลอ จำไว้นะ ความทุกข์และกิเลสเกิดตอนเผลอเท่านั้น

ถ้ามีสติขึ้นมา ไม่มีกิเลส ไม่มีความทุกข์ ได้เห็นแต่ธาตุเห็นแต่ขันธ์เขาทำงานของเขา เห็นขันธ์นั้นน่ะมันมีความทุกข์ ขันธ์มันมีความทุกข์ แต่เราไม่ทุกข์กับขันธ์เลย ต่างคนต่างอยู่


หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันพุธที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๐ ก่อนฉันเช้า


CD: ธรรมเทศนา ๔ วันในสวนสันติธรรม
Track: ๑
ระหว่างนาทีที่ ๓๑ วินาทีที่ ๔๔ ถึง นาทีที่ ๓๓ วินาทีที่ ๗

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

Page 1 of 212