Dhammada on Android
available now on
Google Play Store
คำชี้แจง
    Dhammada.net เป็นเว็บไซต์ของกลุ่มลูกศิษย์ที่ภาวนาตามแนวดูจิตได้จัดทำกันเอง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทาง สวนสันติธรรม หรือ หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช แต่อย่างใด     จึงขอชี้แจงเพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกันกับข้อเท็จจริง     ขอแสดงความนับถือ     Dhammada.net

หมวดหมู่

เรื่องล่าสุด

Latest Clips

คลังเก็บ

กุศล-อกุศล ล้วนเป็นตัวทุกข์

mp3 for download : กุศล อกุศล ล้วนแต่เป็นตัวทุกข์

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมย์ : กุศล-อกุศลทั้งหลาย ก็เป็นตัวทุกข์ ไม่ใช่กุศลเป็นตัวสุขนะ กุศลทั้งหลายก็เป็นตัวทุกข์ อกุศลทั้งหลายก็เป็นตัวทุกข์ เวลาบ้าบุญ ใครเคยบ้าบุญบ้างมั้ย เป็นสุขหรือเป็นทุกข์ อยากบริจาคเยอะๆ แต่เงินมีน้อย กลุ้มใจนะ กลุ้มใจ เข้าคิวไว้ หลวงพ่อตอนเป็นโยมนะ เข้าคิวไว้ คือทำอันนี้ เดี๋ยวทำอันนี้ คิวยาวมากเลย บางทีกลุ้มใจนะอยากทำบุญ สตางค์ไม่พอ อะไรอย่างนี้

ดีก็ทุกข์นะ รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา ตอบได้มั้ย ระหว่างจั่วกับเสาอะไรหนักกว่ากัน ขืนหามก็หนักทั้งนั้นแหละ จั่วศาลานี้ใครหามได้ล่ะ เสาเนี่ยใครหามไหว ไม่ไหวเหมือนกันแหละ ดี คนดีก็ทุกข์แบบคนดี คนชั่วก็ทุกข์แบบคนชั่ว แต่เราจะชั่วได้มั้ย ชั่วไม่ได้…

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี

แสดงธรรมที่วัดสวนสันติธรรม
เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๕

CD สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๖
File 550701
ระหว่างนาทีที่ ๓๐ วินาทีที่ ๔๕ ถึงนาทีที่ ๓๑ วินาทีที่ ๔๑

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ชาวพุทธไม่ยอมจำนนต่อกรรมเก่า

mp 3 (for download) : ชาวพุทธไม่ยอมจำนนต่อกรรมเก่า

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ชาวพุทธไม่ยอมจำนนต่อกรรมเก่า

ชาวพุทธไม่ยอมจำนนต่อกรรมเก่า

หลวงพ่อปราโมทย์ : สิ่งที่มากระทบเรานั้น จะชั่วหรือจะดีนะ มันมีเหตุ อย่างทำไมบางคนนั่งรถไปด้วยกันคนนึงเห็นรถติดนะ ชะโงกหน้าต่างดู เห็นแต่ต้นไม้บนเกาะกลางถนน อีกคนนึงเห็นภาพคนถูกรถทับเละเทะเลย ในปรากฏการณ์เดียวกันนะ ทำไมผัสสะไม่เหมือนกัน เนี่ยพระพุทธเจ้าท่านอธิบายด้วยกฎของกรรม

ในขณะที่กรรมดีให้ผลนะเราก็ได้รับผัสสะที่ดี สิ่งที่มากระทบก็ดี นำความสุขความเพลิดเพลินเจริญใจมาให้ ในขณะที่อกุศลให้ผลนะ เราก็ได้รับสิ่งที่ไม่ดีมากระทบ งั้นพวกเราเนี่ยกรรมมันผลัดกันให้ผลอยู่เนืองๆ เดี๋ยวก็กระทบดีเดี๋ยวก็กระทบไม่ดี เลือกได้มั้ย มันมีตา ไม่ได้เจตนาจะเห็นคนถูกรถทับ อยากเห็นมั้ย ไม่อยากเห็นแต่ชะโงก เอาไงหว่า หลวงพ่อเห็นเวลารถมันชนกันนะ ชะลอดูทุกคนแหล่ะ มีมั้ยพอรถชนกัน เฮ้อ สัตว์โลกน่าสงสารอะไรเงี้ย กลัวก็กลัวนะแต่อยากดู

ผัสสะที่มากระทบนะถ้าเป็นอารมณ์ที่ดีเรียกอิฏฐารมณ์ อารมณ์ไม่ดีเรียกอนิฏฐารมณ์ เป็นผลของกรรม แต่ว่าไม่ว่ากรรมอะไรจะมากระทบเนี่ย เราสามารถเปลี่ยนแปลง กรรมชั่วมากระทบทำให้เราต้องประสบกับสิ่งไม่ดี เราสามารถเปลี่ยนแปลงจากวิกฤติให้เป็นโอกาสได้ เช่นตามองเห็นรูปน่ากลัว แทนที่จะรู้สึกสยดสยองอย่างเดียวนะ ก็อาจจะเห็นความไม่เทีี่ยงแท้ ความประมาทไม่ได้ แปรปรวน นึกไม่ถึงเลยคนนี้ออกจากบ้านมาเมื่อเช้าเค้าไม่นึกว่าเค้าจะตาย แต่นี่เค้าตายแล้วนี่ ชีวิตเป็นของไม่แน่นอน พิจารณาออกมาเป็นธรรมะเลยก็ได้ พิจารณาว่า เออเราอาจจะเป็นอย่างนี้เมื่อไหร่ก็ได้ ใจเกิดความไม่ประมาทขึ้นมา นี่เป็นกุศลขึ้นมาแล้ว

เพราะฉะนั้นศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาที่ยอมจำนนกับกรรมเก่า ตัวสำคัญก็คือกรรมปัจจุบัน ต้องทำให้ดีทำให้ถูกต่างหาก เกิดมายากจนเป็นผลของกรรมเก่า เกิดมายากจน กรรมเก่าส่งผลให้เกิดมาจน ไม่จำเป็นต้องจนตลอดนะ ชาวพุทธเราไม่ยอมจำนนกับกรรมเก่า ถ้าทำกรรมใหม่ที่ดียิ่งขึ้น ขยันทำมาหากิน รู้จักเก็บออม รู้จักเลือกคบคน รู้จักดำรงชีวิตให้พอควรแก่ฐานะ ก็ไม่จนนะ ก็พอ ก็พอเพียงขึ้นมา พอพอเพียงเมื่อไหร่ไม่จนเมื่อนั้น

มีเงินร้อยล้านพันล้านนะมันยังจนนะ มันยังหิวยังหิวอยู่ยังไม่พอ พวกนี้ยังจนอยู่ ของเรามีอยู่มีกินแล้วมีเหลือเก็บไว้ยามฉุกเฉินบ้าง เราพอใจ เราไม่จนนะ เพราะคำว่าจนว่ารวยนี่ เป็นคำที่เปรียบเทียบขึ้นมา เปรียบเทียบด้วยความรู้สึก เหมือนสั้นกับยาว เปรียบเทียบขึ้นมา แต่ไหนสั้นแค่ไหนยาว เป็นคำเปรียบเทียบ หรือแค่ไหนร้อนแค่ไหนเย็นเนี่ยไม่เท่ากันเลย ไม่เท่ากัน มันเป็นความรู้สึกที่เปรียบเทียบ นั้นถ้าใจเราพอซะอย่างเดียว ก็สบาย มีความสุข

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม
บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๔๙ ก่อนฉันเช้า


CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๔๐
Track: ๒
File: 540501A.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๒ วินาทีที่ ๑๘ ถึง นาทีที่ ๖ วินาทีที่ ๒๘

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ความว่างที่คู่กับความวุ่นยังเป็นที่พึ่งไม่ได้

mp3 (for download): ความว่างที่คู่กับความวุ่นยังเป็นที่พึ่งไม่ได้

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ความว่างที่คู่กับความวุ่นยังเป็นที่พึ่งไม่ได้

ความว่างที่คู่กับความวุ่นยังเป็นที่พึ่งไม่ได้

โยม : กราบนมัสการค่ะหลวงพ่อ จิตของหนูมันกลัวหลวงพ่อมาก เมื่อตะกี้นี้หลวงพ่อเทศน์ มันสั่นกลัวไปหมดเลย

หลวงพ่อปราโมทย์ : ไม่ได้กลัวหลวงพ่อหรอก กลัวต้องส่งการบ้าน

โยม : หนูไปภาวนาที่เชียงดาวมา 6 อาทิตย์ เพิ่งกลับมาค่ะหลวงพ่อ ตอนนี้หนูเห็นแล้วว่า ถ้าเกิดเมื่อไหร่เรามีความคิด เมื่อนั้นเรามีตัวตน เมื่อไหร่ที่เราอยู่กับ.. มันจะเป็นว่างหลังจากที่เราคิดแล้ว ตรงนั้นไม่มีตัวตน ไม่มีสุขทุกข์ มันไม่มีเราอยู่ในนั้น

หลวงพ่อปราโมทย์ : อย่าไปเอา ว่างตัวนี้ไม่เอานะ ว่างตัวนี้ยังใช้ไม่ได้ มันเป็นว่างที่คู่กับวุ่น ว่างได้ก็ยังวุ่นได้อีก เป็นภพๆหนึ่งที่จิตของเราไปสร้างขึ้นมานะ เพราะฉะนั้นถ้าเราไปติดอยู่ในภพนี้นะ ถ้าสติปัญญาไม่พอเราจะรู้สึกมีความสุขนะ แต่จริงๆแล้วไม่ดีหรอก

เราต้องอยู่กับทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างเท่าเทียมกันนะ จิตปรุงแต่งเราก็อยู่ได้เท่าเทียมกันกับจิตว่างๆ ว่างก็ปรุงแต่งอีกแบบหนึ่ง ความปรุงแต่งมี 3 แบบนะ ปรุงแต่งฝ่ายชั่วเรียกว่าอปุญญาภิสังขาร ปรุงแต่ฝ่ายดีเรียกว่าปุญญาภิสังขาร ปรุงแต่งว่างๆเนี่ยเรียกอเนญชาภิสังขาร รากเหง้าอันเดียวกันเลยคืออวิชา อย่าเอาตัวนี้เป็นที่พึ่งที่อาศัยนะ ไม่งั้นจะหนีโลก

โยม : แล้วเวลาที่จิตของเราเข้าไปอยู่ตรงนั้นสักพักหนึ่ง แล้วมันก็ถอยออกมา คือเหมือนกับว่า มันจะมีความคิดแทรกเข้ามาอย่างนี้

หลวงพ่อปราโมทย์ : นั่นแหละ จิตมีหน้าที่คิดนะ กระทั่งจิตพระอรหันต์ก็คิด ทำไมไม่มีตัวตนล่ะ ทำไมไม่มีความทุกข์ล่ะ เพราะฉะนั้นตัวที่ชี้ขาดว่าจะทุกข์หรือไม่ทุกข์นี้ ไม่ใช่คิดหรือไม่คิดหรอก แต่เข้าใจหรือไม่เข้าใจต่างหาก

โยม : คือเรารู้มันลงไปว่าตรงนั้นมันเป็นแค่ภพๆหนึ่งหรือคะหลวงพ่อ

หลวงพ่อปราโมทย์ : ใช่ๆ หนูรู้ ดูไปนะ ว่างๆนั้นเป็นภพๆหนึ่งเท่านั้น เอาเป็นที่พึ่งที่อาศัยไม่ได้นะ ภพตัวนี้ชื่อ อากาสานัญจายตนะ ภพตัวนี้ แล้วสังเกตดูภพตัวนี้มีจิตเป็นคนดู ถ้ามาสังเกตที่สิ่งที่ถูกรู้เนี่ย จะเป็นความว่าง ถ้ามาสังเกตที่จิต มีจิตเป็นคนดู ถ้าจงใจอยู่ในว่าง ติดอยู่ในว่าง ก็ติดอยู่ในอากาสานัญจายตนะ ถ้าจงใจมาจับเอาตัวจิตตัวผู้รู้นี้ เป็น วิญญาณัญจายตนะ ถ้ายังเห็นว่า ว่างเอาไว้ก็ทุกข์ จิตเอาไว้ก็ทุกข์ ทิ้งสองตัวนี้ จงใจนะทิ้งสองตัวนี้ ชื่ออากิญจัญญายตนะ

โยม : มันยากหมดเลยหลวงพ่อ

หลวงพ่อปราโมทย์ : เพราะฉะนั้นอย่าไปหลงอยู่ตรงนั้น ใครมาเรียนกับหลวงพ่อแล้วว่างๆก็เสร็จหลวงพ่อหมดน่ะ เราไม่เอา ครูบาอาจารย์สั่งนะ ระวังอย่าให้จิตไปติดเฉย หลวงปู่ดูลย์ก็สอนนะ สอนบอกว่า เพิกรูปถอดก็ถึงความว่าง เพิกความว่างถึงจะถึงมหาสุญญตา ต้องไม่ติดความว่างนี้อีก ถ้าติดความว่างนี้ก็ปล่อยมันไม่ได้

โยม : ถ้าอย่างนั้น เวลาที่เราเข้าไปเห็นตัวนี้ เราควรทำอย่างไรคะหลวงพ่อ

หลวงพ่อปราโมทย์ : ก็เหมือนเราเห็นหมาขี้เรื้อนตัวหนึ่ง

โยม : ไม่ต้องให้ค่ามัน

หลวงพ่อปราโมทย์ : จิตให้ค่า รู้ว่า(จิต)ให้ค่า ไม่มีคำว่า “ต้อง” ให้รู้อย่างที่มันเป็น

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
แสดงธรรมที่ สำนักสงฆ์สวนสันติธรรม บ้านโค้งดารา ศรีราชา ชลบุรี
แสดงธรรมเมื่อ วันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๔

CD: ๔๐
File: 540709B
ระหว่างนาทีที่ ๘ วินาทีที่ ๐๘ ถึงนาทีที่ ๑๑ วินาทีที่ ๒๕

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

เราฝึกเพื่อให้เห็นความจริงว่าจิตใจบังคับไม่ได้ ไม่ถาวร

mp3 (for download) : เราฝึกเพื่อให้เห็นความจริงว่าจิตใจบังคับไม่ได้ ไม่ถาวร

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

จิตใจบังคับไม่ได้ถาวร

จิตใจบังคับไม่ได้ถาวร

หลวงพ่อปราโมทย์ : หลักของการปฏิบัตินี่ไม่ได้ฝึกเพื่อบังคับใจให้มันดีให้มันสุขถาวร คำว่าถาวรไม่มี คำว่าบังคับได้ไม่มี ‘ถาวร’ นี่ฝืนกับคำว่า ‘อนิจจัง’  ‘บังคับได้’ ฝืนกับคำว่า ‘อนัตตา’ เพราะฉะนั้นไม่ได้ฝึกให้จิตดีถาวรให้สุขถาวร แต่ฝึกเพื่อให้เห็นความจริงว่ามันไม่ถาวรหรอก บังคับมันไม่ได้ มันไม่ใช่ตัวเรา ฝึกเพื่อให้เห็นตรงนี้

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช แสดงธรรมที่สวนโพธิญาณ
หนองตากยา ท่าม่วง กาญจนบุรี
เมื่อวันที่ ๑๘ มิถุนาย พ.ศ.๒๕๔๘ ก่อนฉันเช้า

CD สวนสันติธรรมแผ่นที่ ๙
ลำดับที่ ๓
File: 480618A
นาทีที่ ๗ วินาทีที่ ๒๗ ถึงนาทีที่ ๗ วินาทีที่ ๕๕

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

เลี้ยงชีวิตอย่างสะอาด จนไม่เป็นไร แต่อย่าชั่ว

เลี้ยงชีวิตอย่างสะอาด จนไม่เป็นไร แต่อย่าชั่ว

เลี้ยงชีวิตอย่างสะอาด จนไม่เป็นไร แต่อย่าชั่ว

mp3 (for download) : เลี้ยงชีวิตอย่างสะอาด จนไม่เป็นไร แต่อย่าชั่ว

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : ที่หลวงพ่อสอนจ้ำจี้จ้ำไชพวกเรา สังเกตไหมจะวนเวียนอยู่ในเรื่องมีความเพียรนะ มีสตินะ มีสมาธินะ แต่ก่อนอื่นต้องมีศีล เพราะฉะนั้นเรารักษาศีลไว้ รักษากายรักษาวาจาให้เรียบร้อย เลี้ยงชีวิตอย่างสะอาด จนไม่เป็นไร อย่าชั่ว

คนจน ความจนไม่ใช่สิ่งที่น่ารังเกียจ ไม่ใช่สิ่งที่น่าดูถูกเหยียดหยาม ความชั่วต่างหากน่ารังเกียจ นี่ค่านิยมในสังคมทุกวันนี้มันตะแบงไปหมดแล้ว มันเห็นว่าความรวยนั้นน่ายกย่องสรรเสริญ ความดีเป็นเรื่องของคนโง่ ไปกันใหญ่แล้ว สังคมถึงได้ร้อนเต็มที พวกเราจะยากดีมีจนไม่สำคัญนะ สำคัญเราต้องดี

CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่  ๓๔
File: 530228A
ระหว่างนาทีที่ ๑๐ วินาทีที่ ๑๙ ถึงนาทีที่ ๑๑ วินาทีที่ ๑๑

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ไม่ได้ภาวนาเอาดี เอาสุข เอาสงบ แล้วเราภาวนาเพื่ออะไร?

mp 3 (for download) : ไม่ได้ภาวนาเอาดี เอาสุข เอาสงบ แล้วเราภาวนาเพื่ออะไร?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์: ขั้นแรกเลยของการภาวนานะ เราต้องรู้ว่าเราภาวนาเพื่ออะไร เราไม่ได้ภาวนาเพื่อหาความสุข เพื่อเอาความสุข เอาความดี เอาความสงบ เพราะความสุข ความดี ความสงบ เป็นแค่ผลพลอยได้ ถ้าภาวนาแล้วก็มีเองแหละแต่ไม่ใช่เป้าหมาย เป็นของแถมของระหว่างทาง

ถ้าเรามุ่งภาวนาเอาความดี ความสุข ความสงบ ดีมันยังไม่เที่ยง สุขก็ยังไม่เที่ยง สงบก็ยังไม่เที่ยง ถ้ามุ่งเอาของไม่เที่ยง มันก็ได้มาแล้วไม่นานก็เสียไป ดีได้ก็ยังชั่วได้อีก สงบได้ก็ฟุ้งซ่านได้อีก มีความสุขได้ก็มีความทุกข์ได้อีก เพราะของเหล่านี้ยังไม่เที่ยง เราจะภาวนาเอาของที่ดีกว่านั้น แต่ถ้าภาวนาไปเราก็จะเป็นคนดีนะ มีความสุข มีความสงบ มากขึ้น มากขึ้น อันนั้นเป็นผลพลอยได้ ไม่ใช่ตัวหลักหรอก

เราภาวนาเนี่ย มุ่งไปเพื่อให้เห็นความจริง ความจริงของกาย ความจริงของใจ ความจริงของมันก็คือ ความเป็นไตรลักษณ์ของกายของใจ เป็นของไม่เที่ยง เป็นของที่ถูกบีบคั้นทนอยู่ไม่ได้ เป็นของที่บังคับไม่ได้ไม่อยู่ในอำนาจ ทั้งกายทั้งใจนะ จะเคลื่อนไหว จะเปลี่ยนแปลง จะตั้งอยู่ จะเกิด จะตั้งอยู่ หรือจะดับไปเนี่ย เป็นไปตามเหตุทั้งสิ้น ไม่ใช่ของที่สั่งได้ ไม่ใช่ของที่บังคับได้ เรียกว่าอนัตตา

ถ้าเราภาวนามาให้เห็นกายเห็นใจ เป็นไตรลักษณ์แล้ว สิ่งที่ตามมาก็คือการปล่อยวางจะเกิดขึ้น เราจะคลายความยึดถือในกายยึดถือในใจ เมื่อไรไม่ยึดถือกายไม่ยึดถือใจ อย่างท่านพุทธทาสท่านบอกไม่ยึดในตัวกูของกู นะ ไม่ยึดตัวกูของกู ความทุกข์ไม่มีที่ตั้งนะ ความทุกข์มันตั้งอยู่ที่กาย ความทุกข์มันตั้งอยู่ที่ใจ เราวางกายวางใจลงไปแล้ว ความทุกข์มันไม่มีที่อาศัยอยู่ ใจมันจะพ้นจากความทุกข์ไป

ตรงนี้เรายังไม่เห็นด้วยตัวเราเอง นะ แต่เวลาเราภาวนาเนี่ย เราจะเริ่มเห็นเหมือนกัน เห็นร่องรอย ว่าเมื่อไหร่หมดความยึดถือนะก็จะหมดความทุกข์ ร่องรอยของมันก็คือ เราจะเห็น ใจเราค่อยๆคลายออกจากโลก ภาวนาไปนะ ใจค่อยห่างโลกออกไปเรื่อย คลายออกจากโลก ยิ่งใจเราคลายออกจากโลกมากเท่าไหร่นะความทุกข์ก็ยิ่งลดลงเท่านั้น ห่างออกไป ก็ความทุกข์มันอยู่ที่กายความทุกข์มันอยู่ที่ใจ พอเราไม่หยิบฉวยกายไม่หยิบฉวยใจขึ้นมา ครอบครองเป็นเจ้าของ ความทุกข์มันก็หล่นหายไปด้วย เนี่ยระหว่างภาวนาก็เริ่มเห็นแล้วอันนี้

เวลาที่ใจตั้งมั่นเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน จะเห็นโลกอยู่ห่างออกไป ร่างกายก็อยู่ห่างออกไป มันเริ่มเห็นร่างกายนี้เป็นเหมือนวัตถุธาตุ หรือบางคนเห็นเหมือนกายของคนอื่นไม่ใช่ของเราแล้ว อยู่ห่างๆออกไป ความรู้สึกสุขทุกข์ก็อยู่ห่างๆออกไป กุศลอกุศลทั้งหลาย แต่เดิมเคยครอบงำจิตใจได้ ก็เริ่มเห็นกุศลอกุศลทั้งหลายอยู่ห่างๆออกไป มันห่าง มันห่างออกไปนะ ในที่สุดมันพรากออกจากกัน มันแยกออกจากกันถาวรนะ ไม่อยู่ด้วยกันหรอก

แต่จิตนั้นกระจายตัวรวมเข้ากับธรรมชาติ เข้ากับความว่าง เพราะทุกอย่างมันจะว่างในตัวของมันอยู่แล้ว เป็นจิตที่ไม่ยึดถืออะไร จะกระจายตัวออกไป รวมเข้าเป็นเนื้อเดียวกับความว่าง หลวงปู่ดูลย์บอกว่า พอจิตเนี่ยรวมเข้ากับความว่างอันบริสุทธิ์ของจักรวาล เป็นหนึ่ง เรียกว่านิพพาน ตรงนั้นไม่มีความทุกข์เหลืออยู่นะ มีแต่ความสุข เพราะนิพพานมีความสุข จิตสัมผัสกับนิพพาน จิตมีความสุขมาก

เนี่ยเราจะสัมผัสกับนิพพานได้นะ ต้องวางความยึดถือกายยึดถือใจให้ได้ ยังวางไม่ได้ก็ทุกข์ แบกเอาไว้มากก็ทุกข์ เพราะขันธ์ ๕ รูปนามกายใจนั้นเป็นตัวทุกข์ เป็นภาระ เป็นของหนัก ตราบใดที่เรายังต้องแบกของหนักอยู่ตลอดเวลา ก็จะทุกข์อยู่ ท่านบอกพระอรหันต์นะ พระอริยเจ้า วางของหนักลงแล้ว แล้วไม่หยิบฉวยขึ้นมาอีก ก็พ้นจากทุกข์ เพราะฉะนั้นตัวที่ทำให้เราพ้นจากทุกข์ได้ก็คือตัววางนี่เอง ถ้าแบกอยู่ก็ทุกข์อยู่ ถ้าวางไปก็พ้นทุกข์ไป แต่วางได้เพราะอะไร เพราะปัญญาแก่รอบนะ เพราะเห็นความจริง ความจริงของรูปธรรมนามธรรมว่ามันเป็นไตรลักษณ์ ไม่ใช่ของดี ไม่ใช่ของวิเศษ ไม่ใช่ของน่ารักน่าหวงแหนอย่างที่เคยรู้สึก ถ้าเห็นได้ก็จะวางเห็นไม่ได้ก็ไม่วาง เห็นได้นิดหน่อยก็วางนิดหน่อย เห็นได้แจ่มแจ้งก็วางหมด

หัดภาวนาก็เริ่มเห็นเป็นลำดับ ลำดับไป ค่อยหัดไป ทุกวัน ทุกวัน ไม่ท้อถอย ความสุขรออยู่ข้างหน้า ไม่ใช่ภาวนาเอาความสุขนะ ถ้าภาวนาเอาความสุขเอาความดี ความสุขความดีตัวนี้ไม่เที่ยง ยังไม่เที่ยงอยู่ มีความสุขที่เที่ยงรออยู่ข้างหน้า คือ นิพพาน นิพพานจะเจอได้ก็ต่อเมื่อเราวางความยึดถือในกายในใจได้ วางความยึดถือในกายในใจได้เพราะมีปัญญาแก่รอบเห็นความจริง ความจริงของกายของใจ ไม่ใช่ความจริงเรื่องอื่นด้วย เราจะเห็นความจริงของกายของใจว่าเป็นทุกข์นะ เป็นไตรลักษณ์ เป็นทุกข์ เป็นก้อนทุกข์ล้วนๆเลย ถ้าเห็นอย่างนั้นก็วาง ไม่แบกไว้ละ ไม่ใช่ของดี

CD: สวนสันติธรรม แผ่นที่ ๓๔
File: 530423.mp3
ระหว่างนาทีที่ ๐ วินาทีที่ ๓๓ ถึงนาทีที่ ๖ วินาทีที่ ๓๔

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่

ดีไม่ได้แปลว่าไม่มีกิเลส แต่มีกิเลสแล้วรู้ทัน

mp3 (for download) : ดีไม่ได้แปลว่าไม่มีกิเลส แต่มีกิเลสแล้วรู้ทัน

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลวงพ่อปราโมทย์ : คือเราปฏิบัตินี่เราไม่ได้ปฏิบัติเอาสงบ ไม่ได้ปฏิบัติเอาดี แต่เราปฏิบัติ หลวงพ่อบอกไปแล้วนะ เพื่อจะละความเห็นผิดว่ากายกับใจเป็นตัวเรา เพราะฉะนั้นเราจะเห็นเลย จิตนี้เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ไม่ดี เดี๋ยวก็สุข เดี๋ยวก็ทุกข์ เดี๋ยวสงบ เดี๋ยวฟุ้งซ่าน หาความแน่นอนไม่ได้สักอย่างเดียว ไม่มีอะไรเป็นที่แน่นอนที่ยึดถือได้เลย นี่ถ้าปฏิบัติแล้วมุ่งมาในแนวที่จะเห็นอย่างนี้นะ ใช้ได้เลย ดี

เพราะฉะนั้น คำว่า ดี กับคำว่า ไม่ดี นี่ไม่ใช่แปลว่า มีกิเลส หรือไม่มีกิเลส คำว่าดีเพราะว่าไม่มีกิเลสนะ หรือไม่ดีเพราะว่ามีกิเลส เป็นดีในทางจริยธรรม แต่ถ้าเราจะปฏิบัติเพื่อเอามรรค ผล นิพพาน มาตรฐานคำว่า ดีกับไม่ดี นี่จะต่างไปจากเดิม จิตเป็นอกุศล รู้ว่าเป็นอกุศลอยู่ ดีเรียบร้อยแล้วนะ พระพุทธเจ้าบอกไว้ จิตเป็นอกุศลรู้ว่าเป็นอกุศลดี จิตเป็นกุศล ไม่รู้ว่าเป็นกุศล ไม่ดี เช่น บางคนมานั่งฟังธรรมะ จิตใจปลาบปลื้ม มีความสุขมากเลย ปลื้ม ปลื้มจนลืมเนื้อลืมตัว ไม่ดีนะ อย่างนี้ไม่ดี ฟังหลวงพ่อแล้วงง พูดอะไรก็ไม่รู้เรื่องนะ ฟังแล้วงง งงรู้ว่างง ดี  เห็นไหม จิตเป็นอกุศล รู้ว่าเป็นอกุศลนี่ดี

เพราะฉะนั้น ดีกว่าไม่ดี นี่มีคนละมาตรฐานกัน ถ้ามาตรฐานทางจริยธรรมนี่ ถ้าจิตมีความโลภ ความโกรธ ความหลง ก็ไม่ดี ถ้ามาตรฐานของการปฏิบัตินี่ จิตไม่ดี จิตเป็นอกุศล รู้ว่าเป็นอกุศล ดี คนละมาตรฐานกัน เพราะฉะนั้นเราจะเรียนเพื่อให้เห็นความจริงว่ากายกับใจไม่ใช่ตัวเรา ถ้าเมื่อไรไปเห็นว่าไม่ใช่เรานะ มันทำงานของมันเอง เดี๋ยวสุข เดี๋ยวทุกข์ เดี๋ยวดี เดี๋ยวชั่ว ดีแล้ว อย่างนี้เรียกว่าปฏิบัติถูก

CD: สวนสันติธรรม 12

490505B

35.21 – 37.21

เว็บไซต์ Dhammada.net
เป็นเว็บไซต์ที่ได้รับการอนุญาตจาก หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม ให้สามารถดำเนินการถอดข้อความพระธรรมเทศนาในลักษณะข้อความสั้นได้ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๕๓

ชี้แจงการรับกิจนิมนต์ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่นี่

สมัครเป็นสมาชิกเพื่อรับแจ้งข่าวสารและธรรมะทุกวันจาก Dhammada.net ได้ ที่นี่

ติดตั้ง Dhammada Application for Android ที่นี่

คู่มือการใช้งาน อ่านได้ ที่นี่