การเริ่มต้นปฎิบัติธรรม

ถาม  : มีโอกาสได้ไปฟังธรรมที่สวนสันติธรรมเป็นครั้งแรกค่ะ แล้วรู้สึกว่าใช่เลยนี่คือธรรมะที่เราค้นหาคำตอบของการที่เรามีชีวิตอยู่ในภพนี้ เลยนำ CD และหนังสือกลับมาอ่านที่บ้าน อ่านแล้วก็ลองปฎิบัติดูจิต ก็ดูไปเรื่อยๆ ถ้านึกได้นะคะ แต่ว่าเวลาคิดว่าจะดูปุ๊บมันรู้สึกว่าเราไปรู้สึกถึงลมหายใจที่เข้าออกทันทีเลย ไม่ทราบถูกหรือผิด บางทีก็รู้สึกร่วมกับท้องที่หายใจยุบ พอง แต่ต้องขอบอกก่อนว่าตัวเองเคยลองไปนั่งปฎิบัติธรรมที่วัดมา 2 ครั้ง แต่นั่งไม่ได้ค่ะ มันรู้สึกว่าไม่สงบ ฟู้งซ่าน คิดเยอะ แล้วจริง ๆ ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำอย่างไร เดินจงกลมก็ไม่เป็น ไม่เคยเดิน เลยไม่แน่ใจว่าที่เราทำเองแค่ดูจิตจะถูกต้องไหม แล้วควรต้องทำอะไรบ้าง ควรต้องดูจิตควบคู่กับการหัดนั่งสมาธิใช่ไหมคะ ขอรบกวนนะคะเพราะเป็นคนไม่มีพื้นฐานด้านนี้เลยค่ะ แต่อยากเริ่มปฏิบัติค่ะ

ตอบ : เบื้องต้นให้หัดรู้สึกตัว หัดรู้กายรู้ใจตัวเองเท่าที่พอจะรู้ได้ครับ
อย่างพอนึกได้ว่าให้รู้กายรู้ใจ แล้วรู้สึกชัดที่ลมหายใจ
ก็ให้รู้สึกมีร่างกายกำลังหายใจไปสบายๆ
รู้ร่างกายหายใจไปสักครู่ แล้วถ้าจิตจะไปสนใจสิ่งอื่นก็ไม่ต้องฝืนบังคับจิต
ให้ตามรู้ต่อไปสบายๆ รู้อะไรก็ได้ที่เป็นกายเป็นจิตตัวเองก็ใช้ได้แล้วครับ
การหัดรู้เบื้องต้นก็เพื่อให้จิตมีความตั้งมั่น แล้วค่อยไปเจริญปัญญาต่อ
(อ่านอันนี้เพิ่มเติมนะครับจะได้เข้าใจมากขึ้น

http://03.wimutti.net/surawat/books/to_straight_up_your%20_mind.pdf )

ส่วนเรื่องการหัดนั่งสมาธินั้น ไม่ใช่ว่าเราต้องนั่งสมาธิเท่านั้นหรอกครับ
เพราะการนั่งเป็นรูปแบบหนึ่งเท่านั้น ถ้าเราไม่ถนัดนั่งเพราะนั่งแล้วจิตไม่สงบ ฟุ้งซ่าน เคร่งเครียด
ก็ยังมีรูปแบบอื่นให้ฝึกอีกหลายรูปแบบเลยครับ
โดยทุกวันเราควรปฏิบัติในรูปแบบให้ได้ตามสมควรด้วย
จิตจะได้มีกำลังที่จะมาปฏิบัติในชีวิตประจำวันได้ดีขึ้น
สำหรับการปฏิบัติตามรูปแบบ ก็อ่านเอาจากลิงค์นี้นะครับ

http://00.wimutti.net/surawat/books/Mindfulness-SelfAwareness-not-that-hard.pdf